Krzysztof Dudek

8 lipca 2026 r. odszedł na wieczny dyżur mój wieloletni przyjaciel i kolega dr n. medycznych Krzysztof Dudek. Bardzo trudno po tylu latach przyjaźni pisać w czasie przeszłym, takie jest jednak życie. Odchodzą także ci, którzy przez lata walczyli o zdrowie swoich pacjentów, podejmowali niezwykle odważne działania, aby wygrać z chorobą. Kiedy walka wydawała się przegrana nie rezygnował, szukał sposobów ratunku dla chorych, konsultował trudne przypadki zagranicą, a przede wszystkim był z nimi do końca. Niejednokrotnie można go było spotkać w klinice w dni wolne od pracy, kiedy rano i wieczorem doglądał operowanych przez siebie pacjentów. Powołanie traktował dosłownie, a każdy sukces terapeutyczny dawał mu wiele radości. Zdarzały się porażki, które bardzo przeżywał i zastanawiał się czy na pewno zrobił wszystko dla pacjentów, którzy powierzyli mu swoje zdrowie i życie.

Dr Krzysztof Dudek urodził się we Wrocławiu, ukończył szkołę muzyczną 1. i 2. stopnia w klasie akordeonu. Medycyna była jednak pierwszym i jedynym wyborem drogi zawodowej. Jak wspomina jego siostra Dorota, mając 4 lata przeszedł zabieg usunięcia migdałków podniebiennych i wówczas miał powiedzieć do matki „mamo ja będę lekarzem”. Świadectwo dojrzałości uzyskał w IX Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu. W latach 1978-1984 studiował na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Po studiach jako młody lekarz i oficer podjął pracę lekarza sportowego w Wojskowym Klubie Sportowym. Traktował to jednak jako zajęcie przejściowe wynikające z rozkazu wojskowego, dlatego jednocześnie przygotowywał się do specjalizacji z chirurgii ogólnej w 4 Wojskowym Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu w Klinicznym Oddziale Chirurgii prowadzonym przez prof. Telesfora Piecucha. Po odejściu z wojska przez wiele lat pracował pod kierownictwem prof. Tadeusza Orłowskiego w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej Akademii Medycznej we Wrocławiu. Po uzyskaniu specjalizacji i obronie doktoratu zdecydował się na samodzielność, przyjmując stanowisko ordynatora Oddziału Torakochirurgii w Nysie.

Do szczególnych zainteresowań poza torakochirurgią należała medycyna ratunkowa i możliwości wykorzystywania komór hiperbarycznych w terapii różnych schorzeń. Posiadał duże doświadczenie jako lekarz pogotowia, które zdobył, pracując w podstacjach we Wrocławiu i w Gniechowicach. Po powrocie do Wrocławia związał się ze Szpitalnym Oddziałem Ratunkowym Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego prowadzonym przez prof. Juliusza Jakubaszko. Koordynował jednocześnie pracę pododdziału torakochirurgii wchodzącego obecnie w skład Uniwersyteckiego Centrum Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej prowadzonego przez prof. Wojciecha Kielana.

Doświadczenie zawodowe zdobywał w ośrodkach polskich i zagranicznych. Do najważniejszych z pewnością należy zaliczyć wielomiesięczny staż w renomowanym Toranomon Hospital w Tokio pod kierunkiem prof. Hiroshiego Akiyamy, a także kursy w klinikach chińskich i angielskich. Wprowadził do praktyki nowoczesne metody leczenia chorób klatki piersiowej. Był niekwestionowanym autorytetem w swojej dziedzinie. Należał do licznych towarzystw naukowych w kraju i zagranicą.

Bardzo lubił kontakt z młodzieżą dlatego prowadził zajęcia ze studentami Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, a wcześniej w Wyższej Szkole Medycznej w Nysie. Chętnie dzielił się także swoją wiedzą i doświadczeniem ze współpracownikami i asystentami.

Całej Rodzinie składam najszczersze kondolencje. Nie tak miało być, ale musimy się z tym pogodzić, mając Krzyśka we wdzięcznej pamięci.

Dariusz Lewera

Fot. z archiwum D.L.