dr n. med. Maria Szczebel-Domanasiewicz

16 grudnia 2025 roku wrocławska i dolnośląska pediatria poniosły dotkliwą stratę. Odeszła na zawsze Pani dr n. med. Maria Szczebel-Domanasiewicz, wieloletni adiunkt I Katedry i Kliniki Pediatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Urodzona w 1934 roku w Warszawie, studia odbyła we Wrocławiu na Wydziale Lekarskim ówczesnej Akademii Medycznej, aby z tym miastem związać całe swoje dalsze życie. Tu także zdobywała kolejne stopnie zawodowe i naukowe. Od początku swojej pracy w Klinice Pediatrii była wzorem lekarza odpowiedzialnego, sumiennego, zaangażowanego w swojej pracy dydaktycznej, naukowej i klinicznej. Szczególnie ten trzeci element Jej aktywności pozostaje do dzisiaj wzorcem niedoścignionym.

Problemy chorego dziecka i jego dobro były dla Niej najwyższym prawem. Jej ciepło i empatia w kontakcie z rodzicami były doceniały kolejne pokolenia, bowiem nie były rzadkością sytuacje, w których z problemami zdrowotnymi swoich wnuków zgłaszali się po latach Jej pierwsi pacjenci. Podobnie, z najwyższym stopniem zaangażowania i odpowiedzialności, prowadziła zajęcia dydaktyczne, w czasie których przyszłym adeptom medycyny usiłowała przedstawić nie tyko specyfikę i odrębności diagnostyki i terapii małego dziecka, ale również trudną sztukę nawiązania kontaktu i zdobycia zaufania najmłodszych pacjentów.

Do klinicznej legendy przeszły opowiadania o Jej ponadprzeciętnej dbałości o najmniejszy detal umieszczany w dokumentacji pacjenta. Styl i forma jej epikryz do dzisiaj mogą stanowić przykład dbałości o każdy szczegół związany z chorobą dziecka. Od początku swojej pracy była również zaangażowana w działalność towarzystw naukowych, przy czym szczególną aktywnością wykazywała się w pracach Oddziału Dolnośląskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, pełniąc w nim przez kilkanaście lat funkcję sekretarza i organizatora kilku ogólnopolskich zjazdów PTP.

Działalność naukowa doktor Domanasiewicz związana była między innymi z zagadnieniami rozwoju dziecka zaniedbanego środowiskowo, a także z trudnymi problemami diagnostyki astmy u dzieci. Jej publikacje prezentowane były na łamach czasopism naukowych i na licznych zjazdach krajowych i zagranicznych.

Wielokrotnie słyszeliśmy od Pani Doktor, że klinika to nie tylko Jej drugi dom, to coś znacznie więcej…

Pomimo niezwykle ciężkiej choroby, która dotknęła Ją jeszcze w trakcie pracy zawodowej, niemal do ostatnich miesięcy swojego życia utrzymywała kontakt z kliniką, wykazując ogromne zainteresowanie problemami zawodowymi i osobistymi byłych współpracowników, służąc zawsze radą i ciesząc się z ich sukcesów.

Nie mam wątpliwości, że Pani Doktor pozostanie w naszej pamięci jako wzór sumiennego lekarza, wspaniałego pediatry i dobrego Człowieka.

prof. dr hab. Andrzej Boznański

Fot. z archiwum DIL