logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 80 gości 
PRAWO NA CO DZIEŃ Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Ustawa z 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1138), która weszła w życie 1 stycznia 2015 r., wprowadziła zmiany w zakresie kontraktowania świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Świadczeniodawcy mogą wspólnie ubiegać się o zawarcie i wykonywanie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, której przedmiotem jest udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w nie mniej niż dwóch następujących zakresach:

 

  • ambulatoryjna opieka specjalistyczna,
  • leczenie szpitalne,
  • opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień,
  • rehabilitacja lecznicza,
  • świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej,
  • leczenie stomatologiczne,
  • lecznictwo uzdrowiskowe,
  • ratownictwo medyczne,
  • opieka paliatywna i hospicyjna,
  • świadczenia wysokospecjalistyczne,
  • programy zdrowotne,
  • programy lekowe określone w przepisach ustawy o refundacji,
  • leki stosowane w chemioterapii określone w przepisach ustawy o refundacji.

W przypadku, o którym mowa wyżej, świadczeniodawcy ustanawiają pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Świadczeniodawcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za wykonanie umowy.

Porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według następujących kryteriów wyboru ofert: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

Od 1 stycznia 2016 r. przy porównaniu ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej uwzględnia się także, czy świadczeniodawca posiada:

  • umowę zawartą z Agencją Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji o udostępnienie danych świadczeniobiorców (numeru PESEL, a w przypadku jego braku – rodzaju i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość, adresu miejsca zamieszkania, dotyczących udzielania oraz finansowania świadczeń opieki zdrowotnej), niezbędnych do określenia taryfy świadczeń;
  • ważną, pozytywną opinię właściwego wojewody o celowości utworzenia na obszarze województwa nowego podmiotu leczniczego lub nowych jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, przy pomocy których ma być wykonywana działalność lecznicza w rodzaju świadczenia szpitalne, albo o celowości utworzenia na obszarze województwa nowego podmiotu wykonującego działalność leczniczą lub nowych jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa podmiotu wykonującego działalność leczniczą, przy pomocy których ma być wykonywana działalność lecznicza w zakresie ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych.

Minister zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria wyboru ofert, w podziale na poszczególne zakresy lub rodzaje świadczeń opieki zdrowotnej, kierując się interesem świadczeniobiorców oraz koniecznością zapewnienia prawidłowego przebiegu porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Nowelizacja ustawy wprowadza następujące zmiany w zakresie przyczyn odrzucenia oferty:

  • jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określonych przez prezesa Funduszu, obejmujących w szczególności obszar terytorialny, dla którego jest przeprowadzane postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z uwzględnieniem taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia w danym zakresie;
  • złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy.

Umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie może być zawarta na czas nieoznaczony, z wyjątkiem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (nie dotyczy nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej).

Zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na czas dłuższy niż 5 lat, a umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej na okres dłuższy niż 10 lat, wymaga zgody prezesa Funduszu.

Ponadto uchylony został przepis, który stanowił, że w przypadku zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres dłuższy niż rok świadczeniodawca przez okres obowiązywania umowy nie może ubiegać o zawarcie nowej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w tym samym zakresie i dotyczącej tego samego przedmiotu.

Mec. Beata Kozyra-Łukasiak – radca prawny DIL

 

Zaloguj się aby komentować.