logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 14 gości 
Prawo i medycyna - Prawo na codzień Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

8 września 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 września 2018 r. w sprawie określenia priorytetowych dziedzin medycyny, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 1738.

 

Od 1 lipca 2018 r. za priorytetowe dziedziny medycyny uznawane są:

  • anestezjologia i intensywna terapia,
  • chirurgia ogólna,
  • chirurgia onkologiczna,
  • choroby wewnętrzne,
  • geriatria,
  • hematologia,
  • kardiologia dziecięca,
  • medycyna ratunkowa,
  • medycyna rodzinna,
  • neonatologia,
  • neurologia dziecięca,
  • onkologia i hematologia dziecięca,
  • onkologia kliniczna,
  • ortodoncja,
  • patomorfologia,
  • pediatria,
  • psychiatria,
  • psychiatria dzieci i młodzieży,
  • radioterapia onkologiczna,
  • stomatologia dziecięca. »

8 września 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 września 2018 r. w sprawie wysokości zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 1737.

 

 

Od 1 lipca 2018 r. wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarza i lekarza dentysty odbywającego specjalizację w ramach rezydentury w priorytetowych dziedzinach medycyny:

– w pierwszych dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury wynosi 4700 zł, a w przypadku zakwalifikowania do jej odbywania w drugim postępowaniu kwalifikacyjnym w 2017 r. oraz w pierwszym postępowaniu kwalifikacyjnym w 2018 r. – 4875 zł, po dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury – 5300 zł.

Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarza i lekarza dentysty odbywającego specjalizację w pozostałych dziedzinach medycyny w ramach rezydentury w pierwszych dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury wynosi 4000 zł, po dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury – 4500 zł.

 

 

14 września 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 września 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie recept, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 1773.

 

 

Dane określone w art. 96a ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne, zamieszczane na recepcie wystawianej w postaci papierowej, nanosi się na awersie recepty w sposób czytelny i trwały oraz niebudzący zastrzeżeń co do autentyczności recepty, w tym za pomocą wydruku, pieczątki lub naklejki przymocowanej do recepty w sposób uniemożliwiający jej usunięcie bez uszkodzenia recepty.

W przypadku recept w postaci papierowej, na których przepisano co najmniej jeden produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrób medyczny, dla którego wydano decyzję o objęciu refundacją i który ma być wydany za odpłatnością, lub co najmniej jeden produkt leczniczy o kategorii dostępności „Rpw” dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ nadaje unikalny numer identyfikujący receptę.

Na receptach wystawianych w postaci papierowej, na których przepisano produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne podlegające refundacji lub produkty lecznicze, o których mowa w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, dane dotyczące podmiotu, w którym wystawiono receptę, dane dotyczące osoby wystawiającej receptę oraz dane dotyczące unikalnego numeru identyfikującego receptę – jeżeli został nadany – są przedstawiane dodatkowo techniką służącą do ich automatycznego odczytu w postaci kodu kreskowego.

W przypadku osoby wystawiającej receptę na produkt leczniczy o kategorii dostępności „Rpw”, której dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ nie wydał zakresów liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi recepty, zakresy te wydaje wojewódzki inspektor farmaceutyczny właściwy ze względu na adres zamieszkania osoby wystawiającej receptę.

Wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu zakresy liczb będące unikalnymi numerami identyfikującymi recepty przekazuje właściwy miejscowo dyrektor oddziału wojewódzkiego NFZ na podstawie umowy określającej sposób i warunki przekazywania tych zakresów liczb.

Dwie pierwsze cyfry z tych zakresów liczb przyjmują wartość 07.

Zakresy liczb będące unikalnymi numerami identyfikującymi recepty na leki posiadające kategorię dostępności „Rpw”, przekazywane przez dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu, mogą być wykorzystane tylko raz.

Recepta w postaci papierowej, zawierająca dane określone w art. 96a ust. 1 lub 8 ustawy – Prawo farmaceutyczne, może zostać zrealizowana także w przypadku, gdy recepta pod względem graficznym, jej rozmiar lub kształt nie odpowiadają wzorowi recepty, a dane na recepcie są zamieszczone w sposób czytelny.

Recepty w postaci papierowej wystawione po dniu wejścia w życie rozporządzenia do 31 grudnia 2018 r. mogą być realizowane na zasadach dotychczasowych.

 

 

1 października 2018 r. weszła w życie Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, opublikowana w Dz. U. z 2018r., poz. 1668.

 

 

Ustawa określa zasady funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki. System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą uczelnie, federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, Polska Akademia Nauk, instytuty naukowe PAN, instytuty badawcze, międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw działające na terytorium RP, Polska Akademia Umiejętności oraz inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.

Uczelnia prowadzi kształcenie na studiach na określonym kierunku, poziomie i profilu. Nauczycielem akademickim może być osoba, która:

  • posiada kwalifikacje określone w ustawie i statucie;
  • nie została ukarana karą dyscyplinarną wydalenia z pracy w uczelni z zakazem wykonywania pracy w uczelniach na okres od 6 miesięcy do 5 lat albo pozbawienia prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego na okres 10 lat;
  • ma pełną zdolność do czynności prawnych, korzysta z pełni praw publicznych i nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Nauczycieli akademickich zatrudnia się w grupach pracowników dydaktycznych, badawczych i badawczo-dydaktycznych. Nauczyciela akademickiego zatrudnia się na stanowisku profesora, profesora uczelni, adiunkta i asystenta.

Na stanowisku:

  • profesora może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł profesora;
  • profesora uczelni może być zatrudniona osoba posiadająca co najmniej stopień doktora oraz znaczące osiągnięcia dydaktyczne, zawodowe lub naukowe;
  • adiunkta może być zatrudniona osoba posiadająca co najmniej stopień doktora;
  • asystenta może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny.

Szczegółowy zakres obowiązków nauczyciela akademickiego ustala rektor. W uczelni nie może powstać stosunek bezpośredniej podległości służbowej między małżonkami oraz osobami prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe oraz osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa do drugiego stopnia albo w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Powyższego przepisu nie stosuje się do rektorów.

Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem uczelni następuje na podstawie umowy o pracę. Pierwsza umowa o pracę z nauczycielem akademickim w danej uczelni jest zawierana na czas nieokreślony albo na czas określony do 4 lat. W przypadku zatrudnienia nauczyciela akademickiego na czas określony, po uzyskaniu przez niego pozytywnej oceny okresowej, umowa o pracę na czas nieokreślony może być zawarta bez przeprowadzenia konkursu. W powyższym przypadku oraz w razie zatrudnienia na czas określony nauczyciela akademickiego, dla którego uczelnia nie jest podstawowym miejscem pracy lub pobierającego świadczenie emerytalne, nie stosuje się przepisów Kodeksu pracy w zakresie limitów dotyczących umów na czas określony.

Nawiązanie z nauczycielem akademickim pierwszego stosunku pracy w danej uczelni publicznej, na czas nieokreślony lub określony dłuższy niż 3 miesiące, w wymiarze przekraczającym połowę pełnego wymiaru czasu pracy, następuje po przeprowadzeniu otwartego konkursu. Tryb i warunki przeprowadzania konkursu określa statut.

W umowie o pracę z nauczycielem akademickim wskazuje się, czy uczelnia jest podstawowym miejscem pracy. Warunkiem wskazania uczelni jako podstawowego miejsca pracy jest zatrudnienie w niej w pełnym wymiarze czasu pracy. Nauczyciel akademicki może mieć jednocześnie tylko jedno podstawowe miejsce pracy.

Poza przypadkami określonymi w Kodeksie pracy rektor może rozwiązać za wypowiedzeniem stosunek pracy z nauczycielem akademickim w przypadku:

  • otrzymania negatywnej oceny okresowej,
  • podjęcia lub wykonywania dodatkowego zatrudnienia bez zgody rektora.

Rektor rozwiązuje za wypowiedzeniem stosunek pracy z nauczycielem akademickim w przypadku otrzymania dwóch kolejnych negatywnych ocen okresowych. Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem następuje z końcem semestru, z zachowaniem okresu wypowiedzenia.

Umowa o pracę z nauczycielem akademickim wygasa w przypadku:

  • zaprzestania spełniania wymagań określonych w ustawie;
  • stwierdzenia, że zawarcie umowy o pracę nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów;
  • orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy w uczelni;
  • orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska, w przypadku gdy orzeczenie to dotyczy wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego;
  • orzeczenia kary pozbawienia wolności.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni publicznej, która jest jego podstawowym miejscem pracy, może za zgodą rektora, podjąć lub kontynuować dodatkowe zatrudnienie tylko u jednego pracodawcy prowadzącego działalność dydaktyczną lub naukową.

W terminie 2 miesięcy od dnia wystąpienia o zgodę rektor wyraża zgodę albo odmawia jej wyrażenia. Odmowa wyrażenia zgody wymaga uzasadnienia.

Powyższego przepisu nie stosuje się do nauczycieli akademickich podejmujących zatrudnienie:

  • w podmiotach, z którymi uczelnia nawiązała współpracę na podstawie umowy lub porozumienia albo dla których jest organem prowadzącym, założycielem lub udziałowcem;
  • w następujących urzędach: Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta RP, Sądzie Najwyższym, Kancelarii Trybunału Konstytucyjnego, Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, Biurze Rzecznika Praw Dziecka, Biurze Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, Biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Urzędzie Prokuratorii Generalnej RP w sprawach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, Krajowym Biurze Wyborczym, regionalnych izbach obrachunkowych, Urzędzie Ochrony Danych Osobowych, Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów oraz urzędach centralnych organów administracji rządowej, Rządowym Centrum Legislacji,
  • w instytucjach kultury i jednostkach oświaty.

Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym rektora uczelni, która jest jego podstawowym miejscem pracy. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego w uczelni publicznej dla nauczyciela akademickiego nie może być niższa niż 50% wynagrodzenia profesora, z tym że dla:

  • profesora uczelni – wynosi nie mniej niż 83%;
  • adiunkta – wynosi nie mniej niż 73% wynagrodzenia profesora.

Minister szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia profesora.

Uczelnia publiczna ustala warunki wynagradzania za pracę w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania. Nauczyciela akademickiego obowiązuje system zadaniowego czasu pracy.

Roczny wymiar zajęć dydaktycznych wynosi:

  • do 240 godzin dydaktycznych – dla pracownika badawczo-dydaktycznego;
  • do 180 godzin dydaktycznych – dla pracownika badawczo-dydaktycznego zatrudnionego na stanowisku profesora;
  • do 360 godzin dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego;
  • do 540 godzin dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego zatrudnionego na stanowisku lektora lub instruktora, jeżeli statut uczelni przewiduje takie stanowisko, przy czym godzina dydaktyczna wynosi 45 minut. Do rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych zalicza się czas przeznaczony na kształcenie doktorantów. »

Zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich dla poszczególnych grup pracowników i rodzajów stanowisk, rodzaje zajęć dydaktycznych objętych zakresem tych obowiązków, w tym wymiar zajęć dydaktycznych oraz innych obowiązków dla poszczególnych stanowisk, oraz zasady obliczania godzin dydaktycznych określa regulamin pracy.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu studiów, nauczyciel akademicki może być obowiązany do prowadzenia zajęć dydaktycznych w godzinach ponadwymiarowych, w wymiarze nieprzekraczającym:

  • 1/4 rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych – dla pracownika badawczo-dydaktycznego;
  • 1/2 rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych – dla pracownika dydaktycznego.

Nauczycielowi akademickiemu, za jego zgodą, może być powierzone prowadzenie zajęć dydaktycznych w godzinach ponadwymiarowych w wymiarze nieprzekraczającym dwukrotności rocznego wymiaru zajęć dydaktycznych. Nauczyciela akademickiego będącego w ciąży lub wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 4. roku życia nie można zatrudniać w godzinach ponadwymiarowych bez jego zgody.

Nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania swoich obowiązków oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo negatywna.

Ocena okresowa jest dokonywana nie rzadziej niż raz na 4 lata lub na wniosek rektora. W przypadku nieobecności w pracy wynikającej z przebywania na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim, urlopie wychowawczym lub urlopie dla poratowania zdrowia oraz z odbywania służby wojskowej lub służby zastępczej, termin dokonania oceny okresowej ulega przedłużeniu o czas tej nieobecności. Kryteria oceny okresowej dla poszczególnych grup pracowników i rodzajów stanowisk oraz tryb i podmiot dokonujący oceny okresowej określa rektor po zasięgnięciu opinii senatu, związków zawodowych, samorządu studenckiego oraz samorządu doktorantów.

Opinia jest przedstawiana w terminie wskazanym we wniosku o jej wyrażenie, nie krótszym niż 30 dni. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony. Kryteria nie mogą dotyczyć obowiązku uzyskania stopnia doktora, stopnia doktora habilitowanego lub tytułu profesora.

Kryteria przedstawia się nauczycielowi akademickiemu przed rozpoczęciem okresu podlegającego ocenie. Uczelnia umożliwia studentom i doktorantom dokonanie co najmniej raz w roku akademickim oceny nauczyciela akademickiego w zakresie wypełniania przez niego obowiązków związanych z kształceniem.

Rektor może udzielić nauczycielowi akademickiemu:

  • posiadającemu co najmniej stopień doktora, w okresie 7 lat zatrudnienia w danej uczelni – płatnych urlopów naukowych w łącznym wymiarze nieprzekraczającym roku w celu przeprowadzenia badań;
  • przygotowującemu rozprawę doktorską – płatnego urlopu naukowego w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy;
  • płatnego urlopu w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej.

 

Nauczycielowi akademickiemu, który nie ukończył 65. roku życia, zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy, po co najmniej 10 latach zatrudnienia w uczelni, przysługuje prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. Urlopu dla poratowania zdrowia udziela się w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli stan zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy. Kolejny urlop dla poratowania zdrowia może być udzielony nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia zakończenia poprzedniego urlopu. Łączny wymiar urlopu dla poratowania zdrowia w okresie całego zatrudnienia nie może przekraczać roku. W czasie urlopu dla poratowania zdrowia nie można wykonywać zajęcia zarobkowego.

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela się na podstawie orzeczenia lekarskiego stwierdzającego, że stan zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy, oraz określającego zalecone leczenie i czas potrzebny na jego przeprowadzenie. Orzeczenie lekarskie wydaje lekarz posiadający uprawnienia do wykonywania badań profilaktycznych, wykonujący działalność w jednostce służby medycyny pracy, z którą uczelnia zawarła stosowną umowę.

Lekarz przeprowadza badanie lekarskie na podstawie skierowania wydanego przez rektora na wniosek nauczyciela akademickiego. Nauczycielowi akademickiemu oraz uczelni przysługuje odwołanie od orzeczenia lekarskiego do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na jego miejsce zamieszkania. W przypadku gdy orzeczenie lekarskie zostało wydane przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy, przysługuje odwołanie do instytutu badawczego działającego w zakresie medycyny pracy, położonego najbliżej miejsca zamieszkania nauczyciela akademickiego.

Odwołanie wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego, za pośrednictwem lekarza, który je wydał. Lekarz przekazuje odwołanie wraz z dokumentacją badań podmiotowi właściwemu do jego rozpatrzenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

Badanie lekarskie w trybie odwoławczym przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia otrzymania odwołania przez podmiot właściwy do jego rozpatrzenia. Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne. Koszty badań lekarskich uczelnia ponosi nie częściej niż raz na 3 lata.

W systemie szkolnictwa wyższego i nauki nadaje się stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego oraz tytuł profesora. Stopień naukowy nadaje się w dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej. Stopień naukowy doktora może być nadany w dziedzinie. Tytuł profesora nadaje się w dziedzinie albo w dziedzinie i dyscyplinie lub dyscyplinach. Kształcenie doktorantów przygotowuje do uzyskania stopnia doktora i odbywa się w szkole doktorskiej. Szkoła doktorska może być prowadzona przez uczelnię akademicką, instytut PAN, instytut badawczy albo instytut międzynarodowy posiadające kategorię naukową A+, A albo B+ w co najmniej 2 dyscyplinach. Za kształcenie doktorantów nie pobiera się opłat. Doktorant nieposiadający stopnia doktora otrzymuje stypendium doktoranckie. Łączny okres otrzymywania stypendium doktoranckiego w szkołach doktorskich nie może przekroczyć 4 lat.

Nauczyciel akademicki zatrudniony w uczelni prowadzącej działalność w zakresie nauk medycznych lub nauk o zdrowiu uczestniczy w sprawowaniu opieki zdrowotnej przez wykonywanie zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w jednostce organizacyjnej udostępnionej uczelni przez podmiot prowadzący działalność leczniczą na zasadach określonych w przepisach o działalności leczniczej.

Nauczyciel akademicki uczestniczy w udzielaniu świadczeń zdrowotnych na podstawie umowy zawartej z wymienionym podmiotem leczniczym.

 

 

1 października 2018 r. weszła w życie Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, opublikowana w Dz. U. z 2018 r., poz. 1669.

 

 

Pracownicy zatrudnieni w uczelniach na podstawie umowy o pracę w dniu wejścia w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – 1 października 2018 r., stają się pracownikami uczelni w rozumieniu tej ustawy.

Pracownicy uczelni zatrudnieni w uczelniach na podstawie umowy o pracę na czas określony w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają zatrudnieni do końca okresu wskazanego w tej umowie.

Do umów o pracę obowiązujących w dniu wejścia w życie ustawy oraz zawartych w okresie od 1 października 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz Rozporządzenie ministra nauki z 12 grudnia 2016 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej, w zakresie minimalnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego – do 31 grudnia 2018 r., a w pozostałym zakresie – do 30 września 2020 r.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uczelnie dostosują umowy o pracę w zakresie minimalnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego określonego w tej ustawie oraz w przepisach wykonawczych.

Studia doktoranckie rozpoczęte przed rokiem akademickim 2019/2020 prowadzi się na zasadach dotychczasowych, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2023 r.

Nauczyciele akademiccy będący w dniu wejścia w życie ustawy pracownikami naukowo-dydaktycznymi, dydaktycznymi albo naukowymi są od tego dnia nauczycielami akademickimi zatrudnionymi odpowiednio w grupach pracowników badawczo-dydaktycznych, dydaktycznych albo badawczych. Pracownicy uczelni zatrudnieni w uczelniach na podstawie mianowania w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają zatrudnieni w tej samej formie i na ten sam okres. Do tych pracowników stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, dotyczące mianowania.

Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy na stanowisku docenta, na podstawie mianowania na czas nieokreślony, pozostaje na tym stanowisku do końca okresu wskazanego w akcie mianowania, jednak nie dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym ukończyła ona 67. rok życia, jeżeli nabyła prawo do emerytury. Jeżeli z ukończeniem 67. roku życia osoba zajmująca stanowisko docenta nie nabyła prawa do emerytury, wygaśnięcie stosunku pracy następuje z końcem roku akademickiego, w którym nabędzie to prawo.

Uczelnie wprowadzą regulaminy pracy w terminie umożliwiającym ich wejście w życie nie później niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie statutu uchwalonego na podstawie przepisów ustawy, uczelnie publiczne zawrą zakładowe układy zbiorowe pracy albo ustalą regulaminy wynagradzania.

Do 30 września 2020 r.:

  • umowy o pracę zostaną dostosowane do przepisów ustawy i statutu;
  • stanowiska osób zatrudnionych na podstawie mianowania, z wyłączeniem stanowiska docenta, zostaną dostosowane do stanowisk określonych w ustawie i statucie.

Stanowisko profesora zwyczajnego staje się stanowiskiem profesora. Stanowiska profesora nadzwyczajnego oraz profesora wizytującego, stają się stanowiskiem profesora uczelni. Ustawa wprowadziła między innymi zmiany w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Lekarz o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, nieposiadający prawa wykonywania zawodu na terytorium RP, ale posiadający to prawo w innym państwie, może prowadzić teoretyczne i praktyczne nauczanie zawodu lekarza lub brać udział w konsylium lekarskim i wykonywać zabiegi, których potrzeba wynika z tego konsylium lub programu nauczania, jeżeli:

  • został zaproszony przez lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu na terytorium RP, każdorazowo po uzyskaniu zgody właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub
  • został zaproszony przez lekarza wykonującego zawód w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, każdorazowo po uzyskaniu zgody kierownika tego podmiotu i właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub
  • został zaproszony przez szpital kliniczny lub podmiot, o którym mowa w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzący działalność w zakresie nauk medycznych lub nauk o zdrowiu, który informuje o tym właściwą okręgową radę lekarską. Wymieniony podmiot to: uczelnie, federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, instytuty naukowe PAN, instytuty badawcze, międzynarodowe instytuty naukowe działające na terytorium RP, Polska Akademia Umiejętności, inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.

Zgłoszenie do LEK albo LDEK zawiera między innymi nazwę uczelni, w której zgłaszający się ukończył studia na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym, oraz datę ich ukończenia, a w przypadku lekarza albo lekarza dentysty, który ukończył studia na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym w państwie innym niż państwo członkowskie UE – nazwę polskiej uczelni, która przeprowadziła nostryfikację dyplomu ukończenia tych studiów.

Cudzoziemiec, niebędący obywatelem państwa członkowskiego UE, odbywa staż podyplomowy na zasadach obowiązujących obywateli polskich, jeżeli spełnia co najmniej jeden z następujących warunków: posiada zezwolenie na pobyt stały w RP lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE albo posiada status uchodźcy w RP lub posiada ważną Kartę Polaka.

 

mec. Beata Kozyra-Łukasiak