logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 47 gości 
Wspomnienie pośmiertne - Lek. Jan Juliusz Adamus Drukuj
Ocena użytkowników: / 5
SłabyŚwietny 

Lek. Jan Juliusz Adamus

16.02.1923-11.04.2015 r.

specjalista z zakresu epidemiologii, medycyny społecznej i organizacji ochrony zdrowia, aktywny działacz dolnośląskiego samorządu lekarskiego, wieloletni pełnomocnik Delegatury DIL w Wałbrzychu, założyciel Koła Lekarzy Seniorów DIL w Wałbrzychu, członek wielu komisji i organów DRL oraz NRL, przewodniczący Zespołu ds. Współpracy Międzynarodowej i Integracji Europejskiej NRL w latach 2002-2005, wieloletni członek Stałego Komitetu Lekarzy Europejskich w Brukseli.

Jan Juliusz Adamus urodził się w Częstochowie. W 1950 r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. Był lekarzem specjalistą w wielu dziedzinach: epidemiologii, medycyny społecznej, organizacji ochrony zdrowia. Przez niemal półwieczny okres aktywności zawodowej, w latach 1953- 2000, pracował w Wałbrzychu i okolicach. Był długoletnim dyrektorem Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, pełnił funkcję zastępcy lekarza wojewódzkiego w Wałbrzychu, pracował jednocześnie w przychodni w Jedlinie-Zdroju.

Jan Adamus od początku reaktywowania izb lekarskich był aktywnym działaczem ich struktur, oddając nieoceniony wkład w rozwój samorządu lekarskiego. Od 1991 r. pełnił funkcję pełonomocnika Delegatury DIL w Wałbrzychu. Był delegatem na Okręgowy Zjazd Lekarzy DIL od I do VI kadencji (w latach 1990-2013) oraz delegatem na Krajowy Zjazd Lekarzy w III i IV kadencji (w latach 1997-2005). Członek Prezydium oraz kilku komisji Dolnośląskiej Rady Lekarskiej, między innymi: Komisji ds. Rejestracji Indywidualnych Praktyk Lekarskich, Komisji ds. Stażu Podyplomowego, Komisji Legislacyjnej, Współpracy z Zagranicą oraz Komisji Seniorów.

Pełnił zaszczytne i odpowiedzialne funkcje w strukturach Naczelnej Izby Lekarskiej. W III oraz IV kadencji był członkiem NRL oraz członkiem kilku zespołów i komisji Naczelnej Izby Lekarskiej: Komisji Legislacyjnej, Komisji Współpracy Międzynarodowej, Zespołu ds. Uzdrowisk, Zespołu ds. prawa sanitarnego. W latach 2001-2005 pełnił funkcję przewodniczącego Zespołu ds. Współpracy Międzynarodowej i Integracji Europejskiej Naczelnej Rady Lekarskiej, będąc jednocześnie członkiem Stałego Komitetu Lekarzy Europejskich w Brukseli, który jako nadrzędna organizacja skupia przedstawicieli najważniejszych europejskich stowarzyszeń lekarskich, opiniuje i zajmuje stanowisko wobec wszystkich decyzji mających związek ze zdrowiem ludzi i wykonywaniem zawodu lekarza, przygotowywanych przez instytucje Parlamentu Europejskiego i Unii Europejskiej. Na kilka lat przed wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej nawiązał formalne i osobiste kontakty z członkami kierownictwa Federalnej Niemieckiej Izby Lekarskiej, dzięki czemu Dolnośląska Izba Lekarska miała możliwość wykorzystania jej doświadczeń, zwłaszcza w przedmiocie systemów ubezpieczeń zdrowotnych i działalności korporacyjnej. Dzięki Niemu, po wejściu do Unii Europejskiej, w trakcie trwałej już współpracy, Dolnośląska Izba Lekarska może liczyć na poparcie ze strony przedstawicieli Izby Federalnej, zarówno w Stałym Komitecie Lekarzy, jak i innych międzynarodowych organizacjach lekarskich.

W roku 2003 był inicjatorem zawarcia umowy o współpracy z Austriacką Izbą Lekarską, przewidującej wzajemną wymianę doświadczeń, ważną dla strony polskiej w kwestiach dotyczących polityki zdrowotnej oraz wykonywania zawodu lekarza, szczególnie w okresie reformowania systemu opieki zdrowotnej. Działał na rzecz wspierania przez przedstawicieli Izby Austriackiej interesów polskich lekarzy w zakresie opiniowanych projektów legislacyjnych Komisji Parlamentu Europejskiego. Aktywnie uczestniczył w nawiązaniu współpracy Dolnośląskiej Izby Lekarskiej z Saksońską Izbą Lekarską. W roku 2001 był współorganizatorem pierwszej, a w 2003 roku drugiej polsko-niemieckiej konferencji pt. „Przeszłość zrozumieć – przyszłość kształtować", w których uczestniczyli wybitni przedstawiciele świata nauki i polityki Polski oraz Niemiec.

Dr Jan Adamus, będąc autorem wielu publikacji dotyczących ochrony zdrowia, wniósł ogromny wkład w propagowanie wiedzy na temat profilaktyki i leczenia w zakresie epidemiologii. Publikacje Jego autorstwa były zamieszczane w periodykach poświęconych branży medycznej, takich jak: „Przegląd epidemiologiczny”, „Medycyna pracy”, „Szpitalnictwo polskie” czy „Pediatria polska”. Liczne publikacje prezentowane były również w „Gazecie Lekarskiej” oraz miesięczniku „Medium”.

Za wybitne zasługi, zarówno na arenie międzynarodowej jak i w kraju, oddane Polsce, polskiej samorządności lekarskiej oraz za wkład wniesiony w reformowanie polskiego systemu ochrony zdrowia dr Jan Adamus został uhonorowany wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami. Otrzymał m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Srebrną Odznakę „Zasłużony dla Dolnego Śląska”, Odznakę za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia, Odznakę 50-lecia PCK, Odznakę za Zasługi dla Województwa Wałbrzyskiego, Brązową Odznakę za Zasługi dla Obrony Cywilnej, Medal DIL im. prof. Jana Mikulicza-Radeckiego, Medal „Pro Gloria Medici”, Medal 25-lecia Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Nagrodę Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej I i II stopnia.

Doktora Jana Adamusa i Jego żonę znałam wiele lat. Zawsze emanował spokojem, cechował się niezwykłą kulturą osobistą. Znał biegle kilka języków, uwielbiał muzykę klasyczną i literaturę. Wielokrotnie wspólnie braliśmy udział w spotkaniach i zjazdach Saksońskiej Izby Lekarskiej, gdzie dr Adamus był witany ze szczególną atencją. Razem działaliśmy też w Naczelnej Izbie Lekarskiej w Warszawie.

W czasie długich podróży często opowiadał o swoim życiu zawodowym, pasjach i o swojej ukochanej żonie Zofii, która była lekarzem stomatologiem. Udzielał mi cennych wskazówek dotyczących działalności samorządowej i pracy zawodowej. Był niezwykle pracowity, uczciwy i konsekwentny w działaniu. Po przekazaniu mi obowiązków pełnomocnika Delegatury DIL w Wałbrzychu zajął się pracą w Komisji Seniorów. To dzięki Niemu działała ona tak prężnie i miała tak wielu członków. Jego niezwykłe siły witalne zgasiła przedwczesna śmierć żony. Nigdy nie zapomnę naszego ostatniego spotkania, nie krył łez i wzruszenia, wiedział, że nadchodzi kres Jego życia.

Zmarł 11 kwietnia 2015 roku. Cześć Jego pamięci, pamięci lekarza-społecznika, niezwykłego Człowieka i Humanisty.

Dorota Radziszewska
wiceprezes DRL ds. Delegatury Wałbrzyskiej

 

Zaloguj się aby komentować.