Prawo i medycyna - Prawo na co zień Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

PRAWO NA CO DZIEŃ

11 grudnia 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie przekazywania izbom lekarskim środków finansowych na pokrycie kosztów czynności wykonywanych przez izby lekarskie, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 2304.

Wysokość kosztów czynności administracyjnych wykonywanych przez izby lekarskie ustala się na podstawie:

  • liczby wydanych dokumentów: Prawo wykonywania zawodu lekarza i Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty;
  • liczby zakończonych postępowań prowadzonych przez rzecznika odpowiedzialności zawodowej;
  • liczby zakończonych postępowań przed sądem lekarskim;
  • liczby zakończonych postępowań w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza lub w przedmiocie niedostatecznego przygotowania do wykonywania zawodu;
  • liczby lekarzy wprowadzonych do rejestru lekarzy, rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą w zakresie praktyk lekarskich na zasadach określonych w przepisach o działalności leczniczej, rejestrów podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy oraz rejestrów lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód lekarza;
  • liczby metrów bieżących dokumentacji medycznej przejętej w danym roku, w przypadku określonym w przepisach ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
  • wartości jednego zakończonego zadania związanego z wykonaniem powyższych czynności.

Wartość każdego zadania jest ustalana corocznie w drodze negocjacji ministra właściwego do spraw zdrowia z okręgowymi izbami lekarskimi i z Naczelną Izbą Lekarską, po przedłożeniu sejmowi uchwalonego przez Radę Ministrów projektu ustawy budżetowej na rok następny.

Podstawę przekazania środków finansowych stanowi umowa, opracowana na podstawie prognoz wykonania zadań, zawarta w danym roku pomiędzy ministrem zdrowia a Naczelną Izbą Lekarską albo okręgową izbą lekarską.

Przekazanie środków finansowych na pokrycie kosztów wymienionych zadań następuje dwa razy w roku, w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia przez ministra zdrowia złożonych przez Naczelną Izbę Lekarską oraz okręgowe izby lekarskie półrocznych sprawozdań z wykonywanych zadań ze wskazaniem ich liczby.

22 grudnia 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 listopada 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego trybu i sposobu działania Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 2281.

Rzecznik Praw Pacjenta szpitala psychiatrycznego realizuje swoje zadania w szczególności przez:

  • przyjmowanie ustnych i pisemnych skarg pacjenta przebywającego w szpitalu psychiatrycznym, skarg rodziny pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej faktyczna opiekę nad pacjentem oraz ocenę zasadności skargi;
  • zapewnienie pacjentowi dostępu do informacji prawnej;
  • pomoc w sporządzeniu i złożeniu skargi do kierownika szpitala psychiatrycznego lub innych instytucji;
  • udzielanie pomocy pacjentowi wypisanemu ze szpitala psychiatrycznego, jeżeli skarga została złożona w trakcie pobytu pacjenta w szpitalu psychiatrycznym, a procedura rozpatrywania skargi nie została zakończona.

Rzecznik wykonuje powyższe czynności na oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych, klinikach psychiatrycznych, sanatoriach dla osób z zaburzeniami psychicznymi i innych zakładach leczniczych sprawujących całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową, przy czym swoim działaniem obejmuje obszar terytorialny nie większy niż trzy sąsiadujące ze sobą województwa, w zależności od rozmieszczenia tych zakładów.

Rzecznik umieszcza na tablicach informacyjnych na oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych, klinikach psychiatrycznych, sanatoriach dla osób z zaburzeniami psychicznymi i innych zakładach leczniczych sprawujących całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową informację o możliwości korzystania z pomocy Rzecznika przez pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego, opiekuna prawnego lub osobę sprawującą faktyczną opiekę nad pacjentem.

28 grudnia 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie programu pilotażowego opieki nad świadczeniobiorcą w ramach sieci onkologicznej, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 2423.

Celem pilotażu jest ocena organizacji, jakości i efektów opieki onkologicznej w ramach sieci onkologicznej na terenie województwa dolnośląskiego i świętokrzyskiego.

Pilotaż trwa 18 miesięcy od dnia następującego po dniu podpisania z Funduszem przez świadczeniodawców zmiany umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w celu realizacji pilotażu.

Pilotażem mogą zostać objęci świadczeniobiorcy, u których w okresie realizacji pilotażu rozpoznano nowotwór złośliwy gruczołu krokowego, jajnika, jelita grubego, piersi lub płuca (kody jednostek chorobowych według klasyfikacji ICD-10: C18-C20, C34, C50, C56, C61).

Wojewódzki ośrodek koordynujący oznacza podmiot leczniczy o największym w danym województwie potencjale w zakresie personelu medycznego oraz sprzętu i aparatury medycznej, wyspecjalizowany w opiece onkologicznej nad świadczeniobiorcą, dysponujący możliwością kompleksowego leczenia onkologicznego i koordynujący opiekę onkologiczną w ramach sieci onkologicznej. Wojewódzkimi ośrodkami koordynującymi są:

  • Dolnośląskie Centrum Onkologii we Wrocławiu – na terenie województwa dolnośląskiego
  • Świętokrzyskie Centrum Onkologii Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Kielcach – na terenie województwa świętokrzyskiego.

Sieć onkologiczna oznacza strukturę działającą na terenie danego województwa, na którą składają się wojewódzki ośrodek koordynujący wraz z ośrodkami współpracującymi I i II poziomu, które współpracują ze sobą w zakresie opieki onkologicznej nad świadczeniobiorcą objętym pilotażem.

Ośrodek współpracujący I poziomu oznacza podmiot leczniczy, zapewniający udzielanie świadczeń w co najmniej jednym z trzech zakresów: leczenie zabiegowe, chemioterapia, radioterapia onkologiczna, realizujący opiekę onkologiczną i plan leczenia onkologicznego oraz współpracujący z wojewódzkim ośrodkiem koordynującym i ośrodkiem współpracującym II poziomu.

Ośrodek współpracujący II poziomu oznacza podmiot leczniczy, zapewniający udzielanie świadczeń w co najmniej dwóch z trzech zakresów: leczenie zabiegowe, chemioterapia, radioterapia onkologiczna, realizujący opiekę onkologiczną i plan leczenia onkologicznego świadczeniobiorcy oraz współpracujący z ośrodkiem koordynującym i ośrodkiem współpracującym I poziomu.

Wykaz ośrodków współpracujących I i II poziomu na terenie wymienionych województw określa załącznik do rozporządzenia. Wojewódzki ośrodek koordynujący oraz ośrodki współpracujące I i II poziomu w danym województwie zawierają porozumienia o współpracy dotyczące sprawowania koordynowanej opieki onkologicznej w ramach pilotażu, w tym wzajemnego przepływu danych:

  • pochodzących z raportów statystycznych lub z systemu Rejestru Usług Medycznych Funduszu,
  • o stanie ogólnym pacjenta,
  • o kodzie i stopniu zaawansowania choroby,
  • o wyniku badania histopatologicznego.

Wojewódzki ośrodek koordynujący:

  • koordynuje opiekę onkologiczną nad świadczeniobiorcą w ramach sieci onkologicznej;
  • organizuje wielodyscyplinarne zespoły terapeutyczne dla świadczeniobiorców objętych pilotażem, w tym wielodyscyplinarne zespoły terapeutyczne w miejscu udzielania świadczeń przez świadczeniodawcę I poziomu, które ustalają plan leczenia onkologicznego;
  • w uzgodnieniu ze świadczeniobiorcą wskazuje świadczeniodawcę realizującego opiekę onkologiczną należącego do danej sieci onkologicznej;
  • realizuje plan leczenia onkologicznego;
  • wyznacza koordynatora leczenia onkologicznego, jednego na każdą kolejną rozpoczętą w danym miesiącu liczbę 40. świadczeniobiorców, których obejmuje opieką onkologiczną w ramach pilotażu;
  • zapewnia ośrodkom współpracującym I i II poziomu:

– ustalenie świadczeniobiorcom tych ośrodków planu leczenia onkologicznego przez wielodyscyplinarne zespoły terapeutyczne,

– możliwość skorzystania z porad i konsultacji w przypadkach trudnych klinicznie, w tym z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

  • prowadzi infolinię onkologiczną;
  • zapewnia możliwość telefonicznego i elektronicznego umawiania oraz zmiany terminu badań diagnostycznych i wizyt lekarskich;
  • gromadzi dane o świadczeniach opieki zdrowotnej z zakresu profilaktyki nowotworów złośliwych, udzielonych świadczeniobiorcom objętym pilotażem, uzyskane na podstawie ankiety oraz dokonuje analizy tych danych;
  • dokonuje bieżącej i okresowej oceny:

– realizacji planów leczenia onkologicznego przez ośrodki współpracujące I i II poziomu,

– organizacji wielodyscyplinarnych zespołów terapeutycznych przez ośrodki współpracujące II poziomu;

  • gromadzi dane na podstawie ankiety satysfakcji świadczeniobiorców z zakresu opieki onkologicznej sprawowanej w ramach sieci onkologicznej i dokonuje ich analizy;
  • sporządza i przekazuje oddziałowi wojewódzkiemu Narodowego Funduszu Zdrowia sprawozdania okresowe i sprawozdanie końcowe ze swojej działalności,
  • może koordynować opiekę onkologiczną we współpracy z ośrodkami II poziomu.

 

Po zakończeniu okresu rozliczeniowego określonego przez Fundusz, wojewódzkie ośrodki koordynujące oraz ośrodki współpracujące II poziomu, w których działały wielodyscyplinarne zespoły terapeutyczne, przekazują do oddziału wojewódzkiego Funduszu szczegółowe zestawienie oceny kompletności diagnostyki wstępnej i pogłębionej.

Podmiotem obowiązanym do wdrażania, finansowania, monitorowania i ewaluacji pilotażu jest Fundusz.

Rozliczanie świadczeń opieki zdrowotnej zrealizowanych w ramach pilotażu, odbywa się zgodnie z umowami o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, dotyczącymi systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń, zawartymi w ramach leczenia onkologicznego ze świadczeniodawcami w zakresie leczenia szpitalnego na obowiązujących w tych umowach warunkach, z wykorzystaniem współczynników korygujących:

* 1,05 – dla ośrodka współpracującego I poziomu,
* 1,175 – dla ośrodka współpracującego II poziomu,
* 1,35 – dla ośrodka koordynującego województwa dolnośląskiego,
* 1,3 – dla ośrodka koordynującego województwa świętokrzyskiego.

30 grudnia 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 2381.

Podmioty lecznicze niespełniające 30 grudnia 2018 r. wymagań dotyczących odrębności oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci i oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub, w przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych wyłącznie z zakresu anestezji, odrębności oddziałów anestezjologii dla dzieci i oddziałów anestezjologii, dostosują się do wymagań określonych w przepisach Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki zdrowotnej w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, w terminie nie dłuższym niż do 31 grudnia 2021 r.

Lekarz będący przed 30 grudnia 2018 r. kierującym oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci albo oddziałem anestezjologii lub oddziałem anestezjologii dla dzieci w szpitalu, niebędący specjalistą w anestezjologii i intensywnej terapii, może pełnić tę funkcję nie dłużej niż do 31 grudnia 2021 r.

Podmioty lecznicze prowadzące szpitale, które 30 grudnia 2018 r. nie spełniają wymagań określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, dostosują się do tych wymagań do 31 grudnia 2021 r.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne, które 30 grudnia 2018 r. nie spełniają wymagań określonych w części I załącznika nr 1 do rozporządzenia, dotyczących „Wyposażenia stanowiska znieczulenia”, dostosują się do tych wymagań do 31 grudnia 2021 r.

1 stycznia 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 16 dnia sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej, opublikowane w Dz. U. z 2018 r., poz. 1756.

Standard organizacyjny w podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie ciąży, porodu, połogu oraz nad noworodkiem, określa poszczególne elementy organizacji opieki mającej na celu zapewnienie dobrego stanu zdrowia matki i dziecka, przy ograniczeniu do niezbędnych interwencji medycznych, w szczególności: amniotomii, indukcji porodu, stymulacji czynności skurczowej, podawania opioidów, nacięcia krocza, cięcia cesarskiego, podania noworodkowi mleka modyfikowanego z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa zdrowotnego, w ramach których opieka medyczna opiera się na praktykach o udowodnionej skuteczności.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą udzielające świadczeń zdrowotnych w zakresie opieki okołoporodowej ustalają wskaźniki tej opieki i monitorują je, nie rzadziej niż raz w roku, kierując się w szczególności ograniczaniem interwencji medycznych, o których mowa wyżej, oraz oceną satysfakcji kobiet objętych opieką.

Sposób realizacji oraz dokumentowanie podejmowanych działań określa regulamin organizacyjny podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

Przez osobę sprawującą opiekę należy rozumieć położną, lekarza specjalistę w dziedzinie położnictwa i ginekologii, lekarza ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie położnictwa i ginekologii, lekarza w trakcie specjalizacji w dziedzinie położnictwa i ginekologii, lekarza specjalistę w dziedzinie neonatologii, lekarza w trakcie specjalizacji w dziedzinie neonatologii albo lekarza specjalistę w dziedzinie pediatrii i pielęgniarkę – sprawujących odpowiednio opiekę nad ciężarną, rodzącą, położnicą albo noworodkiem.

Ingerencja w naturalny proces ciąży, porodu i laktacji wiąże się z uzasadnionym medycznie wskazaniem. Ingerencja w naturalny proces ciąży, porodu lub laktacji, w szczególności leczenie cukrzycy ciężarnej, nadciśnienia tętniczego i innych powikłań ciąży, lub poród zabiegowy, oznacza, że ciąża, poród lub laktacja wymagają zastosowania dodatkowych procedur wykraczających poza standard.

Ciężarną lub rodzącą kieruje się do podmiotu leczniczego wykonującego działalność w zakresie opieki okołoporodowej, posiadającego oddział o poziomie referencyjnym zapewniającym opiekę perinatalną odpowiednią do jej stanu zdrowia oraz przebiegu ciąży lub porodu, z uwzględnieniem faktu, że I poziom opieki perinatalnej obejmuje opiekę nad fizjologicznie przebiegającą ciążą, porodem i połogiem oraz zdrowym noworodkiem, a także krótkotrwałą opiekę nad niespodziewanie występującą patologią ciąży, II poziom opieki perinatalnej obejmuje również opiekę nad patologią ciąży średniego stopnia, III poziom opieki perinatalnej obejmuje ponadto opiekę nad najcięższą patologią ciąży.

Zadania osoby sprawującej opiekę obejmują w szczególności:

  • ocenę stanu zdrowia ciężarnej, rodzącej, płodu oraz noworodka;
  • wykrywanie i eliminowanie czynników ryzyka oraz wczesne wykrywanie patologii;
  • sprawdzenie posiadanych przed kobietę wyników badań, szczególnie niezbędnych w stanie zagrożenia życia, w tym oznaczenia grupy krwi;
  • prowadzenie porodu przy użyciu technik wspierających jego naturalny mechanizm;
  • opiekę nad ciężarną, rodzącą, położnicą i noworodkiem;
  • zapewnienie opieki realizowanej przez specjalistów, jeżeli ujawnią się czynniki ryzyka lub pojawią powikłania uzasadniające takie działanie;
  • wsparcie rodzącej oraz jej osoby bliskiej w trakcie porodu oraz położnicy w okresie połogu;
  • zabezpieczenie możliwości ukończenia ciąży lub porodu w trybie nagłym, jeżeli sytuacja będzie tego wymagała.

Realizacja praw pacjenta w zakresie opieki okołoporodowej polega w szczególności na:

  • respektowaniu prawa do świadomego udziału w podejmowaniu decyzji związanych z ciążą, porodem, połogiem oraz opieką nad noworodkiem, obejmujących zakres podejmowanych działań i stosowanych procedur medycznych;
  • prawie wyboru miejsca porodu w warunkach szpitalnych lub pozaszpitalnych;
  • możliwości wyboru osoby sprawującej opiekę spośród osób uprawnionych do jej sprawowania, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

Ponadto rozporządzenie określa:

  • zakres świadczeń profilaktycznych i działań w zakresie promocji zdrowia oraz badań diagnostycznych i konsultacji medycznych, wykonywanych u kobiet w okresie ciąży, wraz z okresami ich przeprowadzania;
  • identyfikację czynników ryzyka powikłań okołoporodowych;
  • edukację przedporodową;
  • plan opieki przedporodowej i plan porodu;
  • postępowanie w trakcie porodu;
  • łagodzenie bólu porodowego;
  • rozpoczęcie porodu;
  • postępowanie w I, II, III i IV okresie porodu;
  • opiekę nad noworodkiem;
  • zasady dotyczące połogu;
  • opiekę nad kobietą w sytuacjach szczególnych.

Przepisy dotyczące zapewnienia każdej potrzebującej matce sprzętu do skutecznego pozyskiwania mleka kobiecego wchodzą w życie 1 stycznia 2022 r.

11 stycznia 2019 r. weszła w życie część przepisów Ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z e-skierowaniem oraz listami oczekujących na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej, opublikowanej w Dz. U. z 2018r., poz. 2429.

Zmiany wprowadzone w ustawie – Prawo farmaceutyczne

Produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne są wydawane z apteki ogólnodostępnej przez farmaceutę lub technika farmaceutycznego w ramach jego uprawnień zawodowych na podstawie recepty, bez recepty, na podstawie zapotrzebowania podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

W przypadku recepty w postaci elektronicznej, produkty lecznicze, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne są wydawane po udostępnieniu:

  • klucza dostępu do recepty lub pakietu recept albo
  • kodu dostępu oraz numeru PESEL, a w przypadku jego braku – serii i numeru paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.

W przypadku wystawienia recepty w postaci elektronicznej pacjent otrzymuje:

  • numer składający się z czterdziestu czterech cyfr generowany w momencie zapisu recepty przez system teleinformatyczny, umożliwiający dostęp do recepty lub pakietu recept (klucz dostępu);
  • numer składający się z czterech cyfr generowany w momencie zapisu recepty przez system teleinformatyczny, umożliwiający dostęp do recepty w połączeniu z numerem PESEL stanowiącym identyfikator usługobiorcy (kod dostępu).

Informacja o wystawionej recepcie może zawierać fotokody, w tym kody QR. Informację pacjent otrzymuje:

  • na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia adres poczty elektronicznej;
  • na wskazany w systemie informacji w ochronie zdrowia numer telefonu, w postaci wiadomości tekstowej zawierającej co najmniej kod dostępu oraz informację o konieczności podania numeru PESEL przy realizacji recepty, jeżeli dotyczy;
  • w postaci wydruku – w przypadku braku wskazania w systemie informacji w ochronie zdrowia danych, o których mowa wyżej, oraz na żądanie pacjenta, albo w innej uzgodnionej postaci zawierającej co najmniej klucz dostępu do recepty lub pakietu recept lub kod dostępu oraz nazwę produktu leczniczego – w przypadku udzielania świadczenia zdrowotnego w miejscu wezwania lub badania za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności i braku możliwości przekazania informacji w postaci wydruku.

Zmiany wprowadzone w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

W przypadku wystąpienia okoliczności, które uniemożliwiają zachowanie terminu wynikającego z listy oczekujących, przekazanie świadczeniobiorcy informacji o zmianie terminu udzielenia świadczenia, w przypadku świadczeń, dla których do planowanego terminu udzielenia świadczenia pozostało więcej niż 180 dni, może odbywać się raz na trzy miesiące.

W przypadku gdy świadczeniobiorca nie może stawić się u świadczeniodawcy w wyznaczonym terminie, świadczeniodawca może informować o możliwości zmiany terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej świadczeniobiorców oczekujących na udzielenie świadczenia wpisanych na tę listę, którym określono termin udzielenia świadczenia w przedziale między 7. a 30. dniem liczonym od upływu terminu wyznaczonego dla świadczeniobiorcy, który nie stawił się u świadczeniodawcy w celu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej lub zrezygnował z udzielenia tego świadczenia, z uwzględnieniem kryteriów medycznych.

Zmiany wprowadzone w ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Elektroniczna dokumentacja medyczna, o której mowa w ustawie o systemie informacji w ochronie zdrowia, jest udostępniana na zasadach określonych w przepisach tej ustawy, ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy – Prawo farmaceutyczne.

Zmiany wprowadzone w ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

Upływ wskazanego na zleceniu terminu ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia dodatkowe powoduje realizację zlecenia bez uwzględnienia tych uprawnień.

Jeżeli limit finansowania ze środków publicznych wyrobu medycznego lub sposób realizacji zależą od uprawnień dodatkowych świadczeniobiorcy, zlecenie może zostać zrealizowane na warunkach je uwzględniających, do dnia upływu wskazanego na zleceniu terminu ważności dokumentu potwierdzającego te uprawnienia lub do dnia porodu, jednak nie później niż do dnia upływu terminu realizacji zlecenia.

Zmiany wprowadzone w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej

W ramach realizacji zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji pielęgniarka i położna posiadające dyplom ukończenia studiów co najmniej pierwszego stopnia na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo oraz pielęgniarka i położna posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa mają prawo wystawiać:

  • recepty na leki, z wyłączeniem leków zawierających substancje bardzo silnie działające, środki odurzające i substancje psychotropowe, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne, niezbędne do kontynuacji leczenia, jeżeli ukończyły kurs specjalistyczny w tym zakresie;
  • zlecenia na wyroby medyczne.

Zmiany wprowadzone w Ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw, obowiązujące od 31 grudnia 2018 r.

Do 30 czerwca 2019 r. zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne i zlecenia naprawy są wystawiane, potwierdzane i realizowane na dotychczasowych zasadach.

W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. świadczeniodawcy, w porozumieniu z NFZ, mogą wystawiać i realizować zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne i zlecenia naprawy na zasadach określonych przepisami ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

Zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne i zlecenia naprawy, które do 30 czerwca 2019 r. zostały wystawione albo wystawione i potwierdzone są odpowiednio potwierdzane i realizowane albo realizowane na dotychczasowych zasadach, jednak nie dłużej niż do 30 czerwca 2020 r., z wyłączeniem zleceń na zaopatrzenie w wyroby medyczne i zleceń naprawy, o których mowa powyżej.

mec. Beata Kozyra-Łukasiak