PRAWO NA CO DZIEŃ Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

1 stycznia 2015 r. weszła w życie Ustawa z 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, opublikowana w Dz. U. z 2014 r. poz. 1138.

Dla świadczeniobiorców objętych diagnostyką mającą na celu rozpoznanie nowotworu złośliwego lub leczeniem mającym na celu jego wyleczenie, świadczeniodawca prowadzi odrębną listę oczekujących na udzielenie świadczenia.

Świadczeniodawca umieszcza świadczeniobiorcę, z wyjątkiem świadczeniobiorcy znajdującego się w stanie nagłym, na wym. liście na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego oraz następujących kryteriów medycznych opartych na aktualnej wiedzy medycznej: stanu zdrowia świadczeniobiorcy; rokowania co do dalszego przebiegu nowotworu; chorób współistniejących mających wpływ na nowotwór, z powodu którego ma być udzielone świadczenie; zagrożenia wystąpienia, utrwalenia lub pogłębienia niepełnosprawności.

Powyższych przepisów nie stosuje się do nowotworów złośliwych skóry, z wyjątkiem czerniaka skóry.

Świadczenia opieki zdrowotnej w szpitalach i świadczenia specjalistyczne w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej są udzielane według kolejności zgłoszenia w dniach i godzinach ich udzielania przez świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Świadczeniodawca przekazuje co miesiąc oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu, właściwemu ze względu na miejsce udzielania świadczenia, informację o prowadzonych listach oczekujących na udzielanie świadczeń. Świadczeniodawca przekazuje co najmniej raz w tygodniu oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu informację o pierwszym wolnym terminie udzielenia świadczenia. Powyższe informacje oddział wojewódzki Funduszu publikuje na swojej stronie internetowej, aktualizując ją co najmniej raz w tygodniu.

Prezes Funduszu tworzy centralny wykaz informacji o liczbie oczekujących na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej i średnim czasie oczekiwania w poszczególnych oddziałach wojewódzkich Funduszu.

Prezes Funduszu udziela świadczeniobiorcom informacji o danych zawartych w wykazie, w szczególności przez bezpłatną linię telefoniczną. Świadczeniodawca jest obowiązany umożliwić świadczeniobiorcom umawianie się drogą elektroniczną na wizyty, monitorowanie statusu na liście oczekujących oraz powiadamianie o terminie udzielenia świadczenia. Świadczeniobiorca, u którego lekarz stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego, ma prawo do diagnostyki onkologicznej na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, bez skierowania. Świadczeniobiorca, u którego:

  1. w wyniku diagnostyki onkologicznej stwierdzono nowotwór złośliwy,
  2. lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych lub świadczeń szpitalnych stwierdził nowotwór złośliwy

– ma prawo do leczenia onkologicznego na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, bez skierowania.

Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wydaje świadczeniobiorcy odpowiednio lekarz udzielający świadczeń z zakresu poz w ramach umowy z NFZ albo lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych lub świadczeń szpitalnych, który stwierdził nowotwór złośliwy. Lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych lub świadczeń szpitalnych, który stwierdził nowotwór złośliwy, dokonuje zgłoszenia Karty Zgłoszenia Nowotworu Złośliwego bezpośrednio do Krajowego Rejestru Nowotworów. Lekarz wpisuje w karcie diagnostyki i leczenia onkologicznego numer Karty Zgłoszenia nadawany przez Krajowy Rejestr. Świadczeniobiorca zamierzający skorzystać z diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego pozostawia kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, u którego świadczenia te będą udzielane. W przypadku konieczności zmiany świadczeniodawcy karta jest wydawana świadczeniobiorcy.

Lekarz udzielający świadczeń z zakresu poz w ramach umowy z NFZ może wydawać karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, jeżeli ustalony dla niego przez oddział wojewódzki Funduszu indywidualny wskaźnik rozpoznawania nowotworów nie jest niższy niż minimalny wskaźnik rozpoznawania nowotworów. Wskaźnika nie ustala się, jeżeli od rozpoczęcia wydawania przez lekarza kart diagnostyki i leczenia onkologicznego liczba świadczeniobiorców, którym ten lekarz wydał karty oraz którym wykonano diagnostykę onkologiczną i postawiono rozpoznanie, nie przekroczyła 30.

Oddział wojewódzki Funduszu, z którym lekarz udzielający świadczeń z zakresu poz zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej albo z którym zawarł umowę świadczeniodawca POZ, u którego ten lekarz udziela świadczeń opieki zdrowotnej, informuje tego lekarza oraz świadczeniodawcę o ustaleniu indywidualnego wskaźnika rozpoznawania nowotworów.

Oddział wojewódzki Funduszu informuje lekarza oraz świadczeniodawcę o nieosiągnięciu minimalnego wskaźnika rozpoznawania nowotworów i obowiązku odbycia przez lekarza udzielającego świadczeń z zakresu POZ szkolenia w zakresie wczesnego rozpoznawania nowotworów, prowadzonego przez podmiot uprawniony do prowadzenia kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów.

Lekarz udzielający świadczeń z zakresu poz nie może wydawać kart diagnostyki i leczenia onkologicznego od dnia otrzymania od oddziału wojewódzkiego Funduszu powyższej informacji, do dnia przedstawienia oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu przez lekarza dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia w zakresie wczesnego rozpoznawania nowotworów.

Jeżeli lekarz udzielający świadczeń z zakresu poz w ramach umowy z NFZ wyda kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego po otrzymaniu od oddziału wojewódzkiego Funduszu informacji o nieosiągnięciu minimalnego wskaźnika, a przed przedstawieniem oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia w zakresie wczesnego rozpoznawania nowotworów, Fundusz jest uprawniony do nałożenia kary umownej w wysokości określonej w umowie.

Oddział wojewódzki Funduszu, na wniosek odpowiednio świadczeniodawcy poz albo lekarza udzielającego świadczeń z zakresu poz, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lub świadczeniodawcy udzielającego świadczeń z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej lub świadczeń szpitalnych, przydziela zakresy liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Świadczeniodawcy przydzielają lekarzom udzielającym u nich świadczeń opieki zdrowotnej zakresy liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi karty diagnostyki i leczenia onkologicznego.

Świadczeniodawca sporządzający dokumentację medyczną dotyczącą diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego ma obowiązek sporządzić i przekazać nieodpłatnie świadczeniobiorcy posiadającemu kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego kopię tej dokumentacji, za której wykonanie świadczeniodawca nie pobiera opłaty. Kopia dokumentacji medycznej stanowi załącznik do karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. W przypadku:

  • gdy w wyniku diagnostyki onkologicznej nie stwierdzono nowotworu złośliwego, świadczeniobiorca pozostawia kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, który wykonywał tę diagnostykę;
  • zakończenia leczenia onkologicznego, świadczeniobiorca pozostawia kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, który zakończył to leczenie.

W powyższych przypadkach świadczeniodawca przekazuje kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wraz z kopią dokumentacji medycznej lekarzowi poz, wskazanemu przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru. Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego dołącza się do dokumentacji medycznej.

Karta diagnostyki i leczenia onkologicznego zawiera oznaczenie pacjenta; oznaczenie świadczeniodawcy, w tym lekarza, który udzielił świadczeń opieki zdrowotnej; datę sporządzenia; dane dotyczące objawów; badań diagnostycznych; dane o skierowaniu do lekarza specjalisty; dane dotyczące diagnostyki onkologicznej; rozpoznanie; dane dotyczące oceny jakości diagnostyki onkologicznej; plan leczenia onkologicznego; unikalny numer identyfikacyjny; datę zakończenia leczenia onkologicznego; numer Karty Zgłoszenia Nowotworu Złośliwego; dane lekarza poz wskazanego przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru.

W przypadku umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w części dotyczącej diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego udzielanych na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego kwotę zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy zmienia się, dostosowując ją do potrzeb zdrowotnych w zakresie diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego i wykonania tej umowy. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne są udzielane przez dermatologa i okulistę na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na czas dłuższy niż 5 lat, a umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej na okres dłuższy niż 10 lat, wymaga zgody prezesa Funduszu. Umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, z wyjątkiem nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, zawiera się na czas nieoznaczony.

Zgodnie ze zmianą wprowadzoną w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty, lekarz może, bez dokonania osobistego badania pacjenta, wystawić receptę niezbędną do kontynuacji leczenia oraz zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację zaopatrzenia w wyroby medyczne, jeżeli jest to uzasadnione stanem zdrowia pacjenta odzwierciedlonym w dokumentacji medycznej. W takim przypadku recepty lub zlecenia mogą być przekazane:

  • osobie upoważnionej przez pacjenta do odbioru recepty lub zlecenia albo przedstawicielowi ustawowemu pacjenta,
  • osobie trzeciej, jeżeli pacjent oświadczy podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych, że recepty lub zlecenia mogą być odebrane przez osoby trzecie bez szczegółowego określania tych osób.

Upoważnienie lub oświadczenie odnotowuje się w dokumentacji medycznej pacjenta albo dołącza do tej dokumentacji. Informacje o wystawieniu recepty lub zlecenia bez dokonania osobistego badania pacjenta zamieszcza się w dokumentacji medycznej pacjenta. Informację o osobie, której przekazano taką receptę lub zlecenie, odnotowuje się w dokumentacji medycznej pacjenta albo dołącza do tej dokumentacji.

Zgodnie ze zmianą wprowadzoną w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, przepisów dotyczących ograniczenia długości trwania kontroli oraz prowadzenia kontroli równocześnie z innym organem nie stosuje się w odniesieniu do kontroli świadczeniodawców, dokonywanej przez podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Osobom wpisanym, przed dniem wejścia w życie ustawy, na listy oczekujących na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej przez okulistę i dermatologa, świadczenia te są udzielane bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczeniobiorca, który przed dniem wejścia w życie ustawy:

  1. oczekiwał na diagnostykę mającą na celu rozpoznanie nowotworu złośliwego,
  2. rozpoczął diagnostykę mającą na celu rozpoznanie nowotworu złośliwego

– może, po dniu wejścia w życie ustawy, uzyskać na swój wniosek od lekarza udzielającego świadczeń z zakresu POZ, w ramach umowy z NFZ, kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego na zasadach określonych w ustawie. Przepisu nie stosuje się do nowotworów skóry, z wyjątkiem czerniaka skóry.

Lekarz udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej w ramach umowy z NFZ może wydawać karty diagnostyki i leczenia onkologicznego do dnia otrzymania z oddziału wojewódzkiego NFZ pierwszej informacji o nieosiągnięciu minimalnego wskaźnika rozpoznawania nowotworów. Na wniosek dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ, za zgodą świadczeniodawcy, obowiązywanie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w dniu wejścia w życie ustawy może zostać przedłużone na okres nie dłuższy niż do 30 czerwca 2016 r.

1 stycznia 2015 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, opublikowane w Dz. U. z 2014 r. poz. 1442.

Świadczeniodawca realizujący diagnostykę onkologiczną i leczenie onkologiczne, na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego oraz na warunkach określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia:

  • posiada procedurę postępowania i organizacji udzielania świadczeń diagnostyki onkologicznej i leczenia onkologicznego;
  • stosuje się do standardów, wytycznych lub zaleceń postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach złośliwych, rekomendowanych przez polskie towarzystwa naukowe w odpowiednich dziedzinach medycyny;
  • zapewnia co najmniej dostęp do realizacji świadczeń diagnostyki onkologicznej w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, tomografii komputerowej (TK), rezonansu magnetycznego (RM), pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), medycyny nuklearnej oraz badań endoskopowych;
  • zapewnia realizację diagnostyki onkologicznej w terminie nie dłuższym niż 7 tygodni od dnia wpisania się świadczeniobiorcy na listę oczekujących na udzielenie świadczenia.

Termin na wykonanie diagnostyki onkologicznej wynosi:

  • 9 tygodni od dnia wpisania się świadczeniobiorcy na listę oczekujących na udzielenie świadczenia
    – w przypadku wpisania na tę listę w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r.,
  • 8 tygodni od dnia wpisania się świadczeniobiorcy na listę oczekujących na udzielenie świadczenia
    – w przypadku wpisania na tę listę w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r.

1 stycznia 2015 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego, opublikowane w Dz. U. z 2014 r. poz. 1441.

Rozporządzenie określa warunki, jakie powinien spełniać świadczeniodawca udzielający świadczeń gwarantowanych, w trybie hospitalizacji i hospitalizacji planowej, realizujący leczenie onkologiczne.

Mec. Beata Kozyra-Łukasiak – radca prawny DIL