logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 96 gości 
Prawo na co dzień Drukuj
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 

WYNAGRODZENIE ZA PEŁNIENIE DYŻURU MEDYCZNEGO

Zgodnie z przepisami Ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. nr 112, poz. 654 ze zmianami) czas pracy pracowników zatrudnionych w podmiocie leczniczym, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 7 godzin 35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Pracownicy wykonujący zawód medyczny i posiadający wyższe wykształcenie, zatrudnieni w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, mogą być zobowiązani do pełnienia w przedsiębiorstwie tego podmiotu dyżuru medycznego. Dyżurem medycznym jest wykonywanie poza normalnymi godzinami pracy czynności zawodowych przez wymienione osoby, w podmiocie leczniczym wykonującym stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

Czas pełnienia dyżuru medycznego wlicza się do czasu pracy. Praca w ramach pełnienia dyżuru medycznego może być planowana również w zakresie, w jakim będzie przekraczać 37 godzin 55 minut na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym. Do pracy w ramach dyżuru nie stosuje się przepisów Kodeksu pracy odnoszących się do udzielania pracownikowi dnia wolnego od pracy w zamian za pracę wykonaną w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy ani dotyczących wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych przez pracowników kadry zarządzającej zakładem pracy. Wynagrodzenie za czas dyżuru medycznego jest ustalane na zasadach wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Pracownikowi pełniącemu dyżur medyczny okres odpoczynku powinien być udzielony bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru medycznego. Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego. W przypadku uzasadnionym organizacją pracy pracownikowi, zobowiązanemu do pełnienia dyżuru medycznego, przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku, udzielanego w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 14 dni.

Według wyroku Sądu Najwyższego (sygn. akt I PK 293/12) z 4 czerwca 2013 r. ze wskazanych przepisów wynika, że za czas dyżuru medycznego pracownikowi przysługuje zawsze za każdą godzinę dyżuru wynagrodzenie obliczone jak za godziny nadliczbowe niezależnie od tego, czy czas dyżuru spowodował przekroczenie obowiązującego pracownika medycznego wymiaru czasu pracy. Za każdą godzinę pełnionego przez pracownika dyżuru medycznego należy mu się wynagrodzenie, jak za godziny nadliczbowe, bez względu na to, czy czas dyżuru przekracza normalne godziny pracy w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy. Za przepracowany dyżur medyczny pracownikowi należy się normalne wynagrodzenie czyli takie, jakie pracownik otrzymuje stale i systematycznie oraz odpowiednie dodatki, których wysokość jest uzależniona od tego, czy dyżur jest wykonywany w porze nocnej, w niedzielę lub święta. Czas dyżuru medycznego stanowi odrębną kategorię prawną pracy ponadnormatywnej. Godziny dyżuru medycznego muszą być osobno ewidencjonowane, nie mogą pokrywać się z normalnymi godzinami pracy, a dyżur powinien być tak zaplanowany, aby jasno wynikało, które godziny są normalnymi godzinami pracy, a które są godzinami dyżurowymi. Za czas dyżuru medycznego pracownikowi zawsze przysługuje wynagrodzenie, jak za godziny nadliczbowe, bez względu na to, czy czas dyżuru spowodował przekroczenie obowiązującego go czasu pracy w ramach etatu oraz bez względu na to, czy pracownik jest zatrudniony w pełnym czy niepełnym wymiarze czasu pracy. Dla takiego sposobu ustalenia wynagrodzenia za czas dyżuru medycznego (jak za pracę w godzinach nadliczbowych) według Sądu Najwyższego, nie mają też znaczenia przyczyny, dla których nie było możliwe wypracowanie obowiązującego pracownika czasu pracy (jest to prawdopodobnie skutek niemożności lub znacznej trudności w ustaleniu takich harmonogramów pracy zawierających planowane dyżury, aby – przy konieczności właściwego udzielania dobowego i tygodniowego odpoczynku – pracownik w okresie rozliczeniowym wypełnił obowiązujący go wymiar czasu pracy). W wyroku z 13 listopada 2013 r. (sygn. akt I PK 110/13) Sąd Najwyższy orzekł, że jeżeli w trakcie wskazanego w harmonogramie dyżuru zatrudniony świadczy pracę, to tego dyżuru nie można zaliczyć do pracy w nominalnym czasie i wypłacać z tego tytułu wyłącznie wynagrodzenia zasadniczego. W takiej sytuacji lekarzowi przysługuje dodatek za dyżur wypłacany w wysokości jak za godziny nadliczbowe. Ponadto Sąd Najwyższy stwierdził, że lekarz odbywający dyżur w nocy ma prawo do dodatku za godziny nadliczbowe, a także do dodatku za pracę w nocy.

  1. W przypadku, gdy pracodawca zmieniał kwalifikację czasu pracy i uzupełniał godzinami dyżurów medycznych podstawowy czas pracy, lekarz powinien wystąpić do pracodawcy o wyliczenie wysokości wynagrodzenia za pełnione dyżury medyczne z uwzględnieniem dodatku za godziny nadliczbowe.
  2. W celu wyegzekwowania roszczenia z tytułu wynagrodzenia za pełnione dyżury medyczne, lekarz ma prawo skierować sprawę do sądu pracy. Przed wystąpieniem na drogę postępowania sądowego powinien pisemnie wezwać pracodawcę do wypłaty wynagrodzenia za pełnione dyżury medyczne z uwzględnieniem dodatku za godziny nadliczbowe. Wezwanie do zapłaty powinno zostać wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W treści pisma powinna być zawarta informacja, że jeżeli w terminie wskazanym przez lekarza np. 7 lub 14 dni od otrzymania pisma, pracodawca nie ureguluje należności, to sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania sądowego.
  3. W celu wniesienia sprawy do sądu pracy należy złożyć pozew w dwóch egzemplarzach. W pozwie należy przedstawić dowody potwierdzające zasadność dochodzonych roszczeń, np. zaświadczenie o wysokości należnego wynagrodzenia za pełnione dyżury medyczne wystawione przez dział księgowości pracodawcy. Postępowanie przed sądem pracy jest wolne od opłat sądowych do kwoty wartości sporu nieprzekraczającej 50 tysięcy złotych.

W przypadku zamiaru wystąpienia przez lekarza na drogę postępowania sądowego istnieje możliwość uzyskania pomocy w Izbie w powyższym zakresie i wskazania kancelarii adwokackiej, która poprowadzi sprawę przed sądem pracy.

mec. Beata Kozyra-Łukasiak, radca prawny DIL

 

Zaloguj się aby komentować.