logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 49 gości 
Wspomnienia pośmiertne: Prof. dr hab. n. med. Andrzej Steciwko Drukuj
Ocena użytkowników: / 3
SłabyŚwietny 

Prof. dr hab. n. med. Andrzej Steciwko

04.10.1950-30.12.2012

Prof. dr hab. Andrzej Franciszek Steciwko urodził się w roku 1950 we Wrocławiu w rodzinie lekarskiej. Liceum Ogólnokształcące ukończył w 1968 r. z wyróżnieniem. W latach 1968-1974 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1974 r. uzyskał dyplom lekarza medycyny z wyróżnieniem i rozpoczął pracę zawodową w Klinice Nefrologii Akademii Medycznej we Wrocławiu. Przez kolejne lata zdobywał poszczególne szczeble kariery zawodowej i naukowej, uzyskując specjalizację z: chorób wewnętrznych, balneologii, bioklimatologii i fizjoterapii, nefrologii i medycyny rodzinnej. W 1982 roku obronił pracę doktorską, a w 1991 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. W roku 1995 dr hab. Andrzej Steciwko powołany został na stanowisko profesora nadzwyczajnego Akademii Medycznej we Wrocławiu, natomiast trzy lata później otrzymał z rąk prezydenta RP tytuł profesora nauk medycznych. W 2003 roku został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Prof. dr hab. n. med. Andrzej Steciwko

W latach 1981-1989 pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. klinicznych Państwowego Szpitala Klinicznego nr 5. W latach 1989-1993 był rzecznikiem prasowym AM we Wrocławiu, a w latach 1990-2002 kierownikiem Wojewódzkiej Stacji Dializ z Oddziałem Nefrologicznym w Legnicy oraz specjalistą wojewódzkim ds. nefrologii i dializoterapii województwa legnickiego. Przez część tego okresu pełnił również funkcję specjalisty regionalnego ds. nefrologii i dializoterapii (dla regionu obejmującego obszar dzisiejszego Dolnego Śląska). W latach 1993-1996 był prorektorem ds. dydaktyki AM we Wrocławiu, a w okresie 1997-1999 piastował funkcję pełnomocnika rektora ds. budowy Centrum Klinicznego Nowej Akademii Medycznej we Wrocławiu. W latach 1991-1999 był członkiem Zespołu ds. restrukturyzacji szpitali klinicznych AM we Wrocławiu.

W 1994 r. został powołany przez ministra zdrowia i opieki społecznej na stanowisko koordynatora Regionalnego Ośrodka Kształcenia Lekarzy Rodzinnych dla województw: wrocławskiego, wałbrzyskiego, jeleniogórskiego, zielonogórskiego, legnickiego, a przez rektora AM we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Medycyny Rodzinnej. W latach 1994-1996 zorganizował od podstaw Zakład Medycyny Rodzinnej Akademii Medycznej i Regionalny Ośrodek Kształcenia Lekarzy Rodzinnych we Wrocławiu. Ośrodek ten do dziś zajmuje pierwsze miejsce w Polsce pod względem ilości wyszkolonych lekarzy rodzinnych. Dotychczas tytuł specjalisty uzyskało w nim ponad 800 lekarzy.

Prof. Andrzej Steciwko był twórcą i pionierem medycyny rodzinnej w Polsce, przede wszystkim jednak na Dolnym Śląsku. Dzięki jego intensywnym staraniom powstało pierwszych 21 modelowych praktyk lekarzy rodzinnych we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. W latach 1995-1999 pełnił funkcję konsultanta regionalnego w dziedzinie medycyny rodzinnej dla wymienionych powyżej województw, a po reformie administracyjnej, od roku 1999 był specjalistą wojewódzkim ds. medycyny rodzinnej dla województwa dolnośląskiego.

Utworzył od podstaw i był pierwszym rektorem Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu (kadencja 2003-2008 i 2008-2011). Do dzisiaj to jedyna uczelnia o profilu medycznym na Opolszczyźnie. W 1999 r. prof. Andrzej Steciwko założył Polskie Towarzystwo Medycyny Rodzinnej, którego do końca swych dni był prezesem. Był również wiceprezesem Stowarzyszenia Przyjaciół Medycyny Rodzinnej i Lekarzy Rodzinnych. Od 1999 r. pełnił również funkcję redaktora naczelnego kwartalnika „Family Medicine&Primary Care Review” – czasopisma naukowego dla lekarzy rodzinnych.

W ramach działalności dydaktycznej prof. Steciwko prowadził wykłady dla studentów VI roku Wydziału Lekarskiego AM we Wrocławiu oraz egzaminy wstępne i końcowe dla lekarzy specjalizujących się z zakresu medycyny rodzinnej. W latach 1999-2005 wykładał fizykoterapię na Wydziale Fizjoterapii AWF we Wrocławiu. W latach 80. i 90. organizował studenckie obozy naukowe, a w latach 1974-2010 zorganizował 18 Ogólnopolskich Zjazdów Studenckich Kół Naukowych Nefrologicznych oraz Medycyny Rodzinnej. Za działalność w Studenckim Towarzystwie Naukowym otrzymał kilkukrotnie wyróżnienia oraz Medal i Złotą Odznakę Studenckiego Towarzystwa Naukowego AM we Wrocławiu.

Był także promotorem 15 obronionych już prac doktorskich (i promotorem 2 prac, które są w trakcie realizacji), recenzentem 21 prac doktorskich, projektów badawczych, grantów uczelnianych i KBN. Pod jego kierownictwem 22 lekarzy uzyskało specjalizację I stopnia z zakresu chorób wewnętrznych, 6 – II stopnia z chorób wewnętrznych, 5 lekarzy – II stopnia z zakresu nefrologii. Również pod jego kierownictwem 724 lekarzy uzyskało specjalizację z zakresu medycyny rodzinnej.

W roku 2000 był przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego „Obchodów 50-lecia Akademii Medycznej we Wrocławiu”. Zorganizował m.in. cztery duże kongresy Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej we Wrocławiu (2000, 2004, 2008, 2012), sześć kongresów „Top Medical Trends” (2007-2012) w Poznaniu, zjazdy jubileuszowe z okazji 5-cio, 10-cio i 15-lecia medycyny rodzinnej, a także wiele innych zjazdów, szkoleń, konferencji i warsztatów z zakresu medycyny.

Prof. Steciwko został uhonorowany wieloma odznaczeniami. Otrzymał m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Brązowy Krzyż Zasługi, Złotą Odznaką „Zasłużony dla Województwa i Miasta Wrocławia”, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal i Złotą Odznakę „Academia Medica Wratislaviensis Polonia”, srebrny medal „50-lecia AM”, Statuetkę Hipokratesa, medal z okazji 100-lecia Rotary International „Plaudete cives!”, Honorową Odznaką „BENE MERITUS”. W uznaniu zasług na rzecz edukacji środowiska medycznego w 2007 r. został ogólnopolskim laureatem konkursu „Sukces Roku” w dziedzinie „Edukacja i szkolenie”. Natomiast w 2008 r. otrzymał tytuł „Honorowego Ambasadora Kongresów Polskich”. W 2009 r. został wybrany „Człowiekiem Roku w Polskiej Medycynie”. W roku 2011 otrzymał tytuł Złotego Lidera Ogólnopolskiego Systemu Ochrony Zdrowia w kategorii „Promocja Zdrowia i Profilaktyka”.

Był autorem lub współautorem 1075 publikacji (835 prac pełnych oraz 240 streszczeń), w tym artykułów zarówno polskich, jak i anglojęzycznych w renomowanych czasopismach z IF. Był autorem i redaktorem kilkudziesięciu książek z dziedziny medycyny rodzinnej i nefrologii, członkiem Rady Naukowej 6 kwartalników oraz członkiem Komisji Nauk Medycznych Oddziału Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu. Należał do wielu Towarzystw Naukowych, m.in. Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego, Europejskiego Towarzystwa Chorób Nerek Dializy i Transplantacji (EDTA-ERA), Międzynarodowego Towarzystwa Nefrologicznego (ISN). Poza działalnością medyczną prof. Steciwko należał do członków Rotary Club. W latach 2004-2005 pełnił funkcję prezydenta Klubu.

Był wyjątkowym człowiekiem, równie wyjątkowym lekarzem, świetnym naukowcem i wybitnym organizatorem. Pośród ogromu dokonań dwa bodaj najważniejsze to ustanowienie podwalin dla medycyny rodzinnej i utworzenie Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu. Jednak za tymi wszystkimi dokonaniami, za tą działalnością stał przecież człowiek. Wielkie dzieła tworzą tylko wybitni ludzie. Trzeba szczególnych cech charakteru, aby tworzyć wielkie rzeczy dla innych ludzi.

Jakim zatem człowiekiem był prof. dr hab. Andrzej Steciwko? Nie sposób w kilku słowach oddać wyjątkowość jego osoby. Przed wszystkim w swoim życiu kierował się zasadą służebności w stosunku do drugiej osoby. Zawsze powtarzał i tak też postępował, że najważniejsze w życiu jest to, co można dać i zrobić dla drugiego człowieka, bo tylko to po nas pozostanie, bo tylko o takich czynach ludzie będą pamiętać. Inne sprawy, awanse, nagrody itp. są nieważne. Był niespokojnym duchem – żył w ciągłym biegu, ale całym sobą starał się służyć innym. Tę filozofię realizował i wpajał swoim współpracownikom. Był dobrym szefem – w pracy zawsze ciepły, oddany innym. Był naszym mistrzem i mentorem. Wymagający od siebie i innych, ale potrafiący wybaczać błędy. Inspirował do nowych wyzwań, pokazywał nowe cele, pomagał w ich realizacji. Zawsze podchodził do swoich współpracowników w sposób przyjacielski, często wręcz przyjmując „ojcowską” postawę. Interesował się nie tylko naszą aktywnością zawodową, ale też naszym codziennym życiem, służąc poradą, wsparciem czy pomocą.

Największym komplementem jakim można obdarzyć drugiego człowieka, to powiedzieć o nim, że był po prostu dobrym człowiekiem. Prof. dr hab. Andrzej Steciwko był „po prostu dobrym człowiekiem”, tak jak dobry jest chleb w życiu codziennym. Cenimy jego wartość wtedy, kiedy nam go brakuje. Nikt i nic nie wypełni pustki, którą pozostawił po sobie, ale kochani nie umierają nigdy, tak długo będą żyć, jak długo będą w naszym sercu i umyśle. Prof. dr hab. Andrzej Steciwko na zawsze pozostanie w naszych sercach. Odszedł w pełni sił twórczych, przygotowując do realizacji w 2013 roku wiele projektów – książki, kongresy, cykle konferencji edukacyjnych… ale kochani nie umierają nigdy – na zawsze pozostanie w naszych sercach i umysłach. Cześć jego pamięci!

dr hab. n. med. Jarosław Drobnik
prof. PMWSZ
Jego uczeń

 

Zaloguj się aby komentować.