logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 72 gości 
Wydarzyło się - EPIDEMIA OSPY PRAWDZIWEJ 1963 PO 50. LATACH Drukuj
Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 

EPIDEMIA OSPY PRAWDZIWEJ 1963 PO 50. LATACH

W konferencji upamiętniającej wybuch epidemii ospy we Wrocławiu wzięło udział ok. 150 osób, w tym prawie stu lekarzy (sala konferencyjna w nowej siedzibie DIL przy ul. Kazimierza Wielkiego 45). (Fot. MŁ)

15 lipca 1963 r. ogłoszono stan pogotowia przeciwepidemicznego dla Wrocławia i Dolnego Śląska. Równocześnie podjęto działania mające na celu ograniczenie skutków epidemii i jej likwidację. Ujawnienie epidemii nastąpiło z opóźnieniem – od pierwszego zachorowania minęło 47 dni. Stan pogotowia przeciwepidemicznego odwołano 19 września 1963 r., a więc w 66 dniu od jego ogłoszenia. Pierwszy chory zachorował 29 maja, a ostatni 10 sierpnia. Oznaczało to, że wrocławska epidemia ospy trwała krócej, aniżeli wiele epidemii, które nawiedziły w latach powojennych Europę, a także mniejsze przyniosła ofiary.

A stało się tak dzięki ofiarnemu wysiłkowi kilkutysięcznej gromady ludzi w bieli, którzy przed pięćdziesięciu laty podjęli – kierując się złożoną przysięgą – pracę na powierzonych stanowiskach, ryzykując własnym życiem i zdrowiem. Byli wśród nich lekarze i pielęgniarki, sanitariusze i salowe, kierowcy karetek i kontrolerzy sanitarni oraz reprezentanci innych zawodów.

Prawie stu spośród nich zgromadziło się 8 października 2013 r. w odrestaurowanym Domu Lekarza przy ul. Kazimierza Wielkiego 45, aby przypomnieć sobie i innym wydarzenia sprzed pół wieku, a także przywołać w żałobnym apelu nazwiska tych, którzy tej chwili nie doczekali. Niektórzy otrzymali Medale „Zasłużony dla Dolnego Śląska”. Zgromadzenie poprzedziło odsłonięcie tablicy pamiątkowej umieszczonej na ścianie budynku przy ul. Składowej 1/3, który był w 1963 r. siedzibą większości zespołów powołanych do walki z epidemią.

Inicjatorami zespołu jubileuszowych imprez oraz konferencji byli: dr n. med. Jacek Klakočar – dolnośląski państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, dr Igor Chęciński – prezes Dolnośląskiej Rady Lekarskiej oraz dr Jerzy Bogdan Kos – prezes Stowarzyszenia Lekarzy Dolnośląskich i Wychowanków Medycyny Wrocławskiej. A zespół organizacyjny, wspólnie z nimi, tworzyli ich współpracownicy.

Informacjami i wspomnieniami o epidemii ospy, z przywołaniem wielu mało znanych faktów, podzielili się zarówno znani lekarze odgrywający pierwszoplanowe role w działaniach przeciwepidemicznych w 1963 roku, jak również historycy medycyny, popularyzatorzy i autorzy książek o ospie oraz historycy-archiwiści.

Konferencję otworzył dr Jerzy Bogdan Kos informacjami o występowaniu chorób zakaźnych, a zwłaszcza ospy, na ziemiach polskich w XIX-XX wieku. O działaniach przeciwepidemicznych podjętych we Wrocławiu w 1963 roku mówił dr Andrzej Ochlewski. Przywołał on przykłady braków kadrowych, kłopotów w zaopatrzeniu w szczepionkę przeciwospową, wspomniał także o niezwykłej ofiarności, poświęceniu wielu ludzi oraz dramatach i niespodziewanych gestach solidarności mieszkańców miasta. Wtórował mu dr Michał Sobków, prezentując fragment książki, której bohaterami uczynił zespół pracowników Miejskiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w pierwszych dniach epidemii. Dwie kolejne relacje poświęcono dzieciom chorym na ospę oraz „niepożądanym odczynom poszczepiennym”. O chorych dzieciach mówili dr hab. Waldemar Maszkiewicz, który był ordynatorem Oddziału Dziecięcego Szpitala Ospowego w Prząśniku, natomiast wykład o  „niepożądanym odczynom poszczepiennym” ilustrowany licznymi fotografiami, wygłosił profesor Zbigniew Rudkowski – b. kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego. Jubileuszową konferencję zamknęła obszerna wypowiedź dr Grażyny Trzaskowskiej, historyka z wrocławskiego Archiwum Państwowego, która na podstawie ostatnio pozyskanych dokumentów uchyliła rąbek wiedzy o „opiece” nad służbą zdrowia podczas epidemii ze strony SB i MO. A była to „opieka” troskliwa i czuła.

Konferencji towarzyszyła wystawa fotograficzna przygotowana przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną. Organizatorzy zapowiedzieli, że opublikują wygłoszone 8 października referaty wraz ze zgromadzonym materiałem ikonograficznym i dokumentacją. Miejmy nadzieję, że będą trwałą wartością konferencji.

Życzliwie przyjętym akcentem artystycznym konferencji był koncert w wykonaniu Wiktora Kuzniecowa (skrzypce) i Anny Jadach (fortepian).

*

Pracownicy służby zdrowia ponieśli wysoką cenę za zwycięstwa i porażki w zmaganiach z epidemią ospy: 26. spośród nich zachorowało, a 7. poniosło śmierć. Na ospę zachorowało: 6. lekarzy, 9 pielęgniarek, 5 salowych, student medycyny oraz 5. przedstawicieli innych zawodów. Żadna grupa społeczna i żadne środowisko zawodowe nie poniosło równie dotkliwych strat.

Jerzy Bogdan Kos

Wśród uhonorowanych Medalem „Zasłużony dla Dolnego Śląska” znalazła się m.in. dr n. med. Kamila Barczyk-Łuczyk...

...oraz dr Jerzy Bogdan Kos (z różą). Odznaczenia wręczali dr n. med. Jacek Klakočar i dr n. med. Paweł Wróblewski.



Lista osób, które 8 października 2013 r. odznaczone zostały Medalem „Zasłużony dla Dolnego Śląska”

 

  • Agopsowicz-Bojanowska Elżbieta – pielęgniarka, inspektor sanitarny,
  • lek. Aszkiełowicz Danuta,
  • dr n. med. Barczyk-Łuczyk Kamila,
  • Chałupka Kazimierz – dezynfektor,
  • lek. Dobrucki Tadeusz,
  • lek. Gomulska Anna,
  • lek. Hawlling Jan Tadeusz,
  • lek. Kos Jerzy Bogdan,
  • dr hab. n. med. Maszkiewicz Waldemar,
  • dr n. med. Michowicz Stefania,
  • lek. Ochlewski Andrzej,
  • lek. Popiel-Słończewska Maria Bożena,
  • prof. dr hab. n. med. Pośpiech Lucyna,
  • Raczyńska Stanisława – felczer – p.o. lekarza,
  • lek. Rutkowski Zbigniew,
  • lek. Sobków Michał,
  • Strumińska Krystyna – pielęgniarka,
  • lek. Szadurska-Buczkowska Maria Irena,
  • Szymaniec Anna – prawnik,
  • Wieżel Krystyna – pielęgniarka,
  • Wrona Jerzy – prawnik,
  • lek. Zierkiewicz Zyta.
 

Zaloguj się aby komentować.