Wydarzyło się – szkolenie Koła Lekarzy Prywatnie Praktykujących

logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 60 gości 
Wydarzyło się – szkolenie Koła Lekarzy Prywatnie Praktykujących Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Za co
– w świetle prawa – lekarz ponosi odpowiedzialność?

15 września 2012 r. w godz. 10.00-15.00 odbyło się szkolenie członków Koła Lekarzy Prywatnie Praktykujących Dolnośląskiej Izby Lekarskiej. Tematem spotkania była odpowiedzialność cywilna lekarzy i lekarzy dentystów oraz wymagane składowe dokumentacji medycznej (zgoda pacjenta w świetle orzecznictwa). Szkolenie przeprowadził adw. Łukasz Buratowski, który wyjaśnił m.in., że choć każdy człowiek ma prawo do opieki medycznej i podjęcia leczenia, to nie jest to równoznaczne z prawem do „bycia wyleczonym”. Odpowiedzialność lekarza nie jest odpowiedzialnością za skutek. Lekarz podlega odpowiedzialności: karnej, cywilnej, zawodowej, moralnej. Odpowiedzialność lekarza oparta jest na przesłance winy lekarza. Lekarz nie powinien podejmować się leczenia w zakresie, w którym nie posiada dostatecznej biegłości oraz ma obowiązek stałego podnoszenia swoich kwalifikacji. Pacjent ma możliwość dochodzenia: odszkodowania, zadośćuczynienia, renty. Do ustalenia odpowiedzialności lekarza za szkodę konieczne jest ustalenie związku przyczynowego pomiędzy szkodą, a podjętymi przez lekarza działaniami. Przyjmuje się w sprawach tzw. błędów lekarskich, że wystarczające jest stwierdzenie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa związku przyczynowego.

Roszczenia przeciwko lekarzowi przedawniają się z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednak termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. W praktyce pacjenci korzystają najczęściej z publicznej ochrony zdrowia w ramach NFZ. Jeżeli lekarz jest zatrudniony w danej placówce na podstawie umowy o pracę, odpowiedzialność za popełnione przez niego błędy lekarskie ponosi pracodawca, czyli ZOZ. Pracodawca może wnosić roszczenia wobec lekarza o zwrot wypłaconych świadczeń do wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia lekarza. W przypadku zatrudnienia lekarzy na podstawie umów cywilnoprawnych (zlecenie, umowa o dzieło, kontrakt), odpowiedzialność za wyrządzoną pacjentowi szkodę ma charakter solidarnej odpowiedzialności lekarza i zakładu. Lekarz wykonujący działalność w ramach prywatnej praktyki leczy pacjentów na podstawie umowy, a jego odpowiedzialność jest nieograniczona, co oznacza, że odpowiada całym swoim majątkiem. Lekarz powinien bardzo szczegółowo poinformować pacjenta o stanie jego zdrowia i proponowanych sposobach leczenia. W przypadku zabiegu operacyjnego lekarz powinien wyjaśnić cel i rodzaj zabiegu oraz zwykłe jego następstwa. Nie potrzeba, a nawet nie powinno się zapoznawać pacjenta z nietypowymi następstwami, nieobjętymi normalnym ryzykiem podejmowanego zabiegu.

Zasady prowadzenia i udostępniania dokumentacji medycznej określa Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzaju i zakresu dokumentacji medycznej i sposobu jej przetwarzania. Dokumentacja medyczna powinna być sporządzona niezwłocznie po udzieleniu świadczenia zdrowotnego, w sposób czytelny i w porządku chronologicznym, opatrując oznaczeniem osoby dokonującej wpisu. W żadnym przypadku nie można usuwać z dokumentacji wpisów, nawet błędnych, gdyż w przypadku stwierdzenia błędu, zamieszcza się przy nim adnotację o przyczynie błędu oraz datę i oznaczenie osoby dokonującej adnotacji. Dokumentacja powinna być zabezpieczona przed zniszczeniem i uszkodzeniem przez osoby nieupoważnione. Przepisy upoważniają do prowadzenia dokumentacji wyłącznie w formie elektronicznej z zachowaniem wskazanych warunków. Dokumentację przechowuje się przez 20 lat od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu.

Art. 32 ust.1 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty stanowi, że lekarz może prowadzić badanie lub udzielać innych świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, po wyrażeniu zgody przez pacjenta. Aby wyrażona zgoda mogła być uznana za ważną musi spełniać następujące warunki: osoba udzielająca zgody musi być uprawniona do jej udzielenia, czynność stanowiąca przedmiot zgody nie może sprzeciwiać się ustawie lub zasadom współżycia, oświadczenie woli, którego rezultatem jest wyrażenie zgody, musi być wynikiem integralnej i swobodnej decyzji osoby je składającej, powstałej na gruncie należytego rozpoznania okoliczności faktycznych (tzw. zgoda poinformowana), zgoda musi być wyrażona w stosownej, przewidzianej prawem formie. Osobą wyłącznie uprawnioną do wyrażenia zgody na udzielenie jej świadczenia zdrowotnego jest pacjent, o ile ukończył osiemnasty rok życia i jest zdolny do świadomego podejmowania decyzji. Jeśli pacjent jest małoletni lub niezdolny do świadomego wyrażenia zgody, wymagana jest zgoda jego przedstawiciela ustawowego lub zgoda sądu opiekuńczego. Jeśli pacjent jest wyłącznym dysponentem prawa do wyrażania zgody, to w sytuacji gdy odmawia jej wydania, lekarz powinien uszanować jego wolę, udzielić mu informacji o skutkach niepodjęcia lub opóźnienia leczenia i zaniechać działania, na które pacjent nie wyraził zgody. Zabieg medyczny wykonany bez zgody pacjenta jest czynnością bezprawną nawet wówczas, gdy wykonany jest zgodnie z zasadami wiedzy. Niedopuszczalne jest przeprowadzenie nawet obiektywnie koniecznej operacji, jeśli pacjent, będąc świadomym i posiadającym rozeznanie, swej zgody nie udzieli lub wręcz jej odmówi. Dla oceny istnienia wymaganej przepisami prawa zgody konieczne jest stwierdzenie, że pacjent przed podjęciem decyzji w przedmiocie jej wyrażenia został odpowiednio poinformowany przez lekarza. Z Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty wynika, że lekarz ma obowiązek udzielać pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki. Dalsze szczegółowe wymagania zawierają art. 31, 33, 34, 35 wspomnianej ustawy.

Wysoka frekwencja, mimo soboty, świadczy o dużym zainteresowaniu tym tematem Koleżanek i Kolegów. Kancelaria Adwokacka adw. Łukasza Buratowskiego zajmuje się w szczególności sprawami odpowiedzialności lekarzy i lekarzy dentystów. Szkolenie prowadzone było na naprawdę wysokim poziomie. Sprawozdanie opracowałam na podstawie pisemnego, szczegółowego konspektu, przygotowanego przez adw. Buratowskiego.

lek. dent. Teresa Bujko
przewodnicząca Koła Lekarzy Prywatnie Praktykujących

 

 

Zaloguj się aby komentować.