logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 96 gości 
Nasi stomatolodzy - Najnowsze trendy w stomatologii 2016. Konferencja w Kołobrzegu Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Konferencję otworzyła dr n. med. Agnieszka Ruchała-Tyszler – wiceprezes NRL i wiceprezes ORL w Szczecinie. (Fot. z archiwum OIL w Szczecinie)

Najnowsze trendy w stomatologii 2016. Konferencja w Kołobrzegu

W dniach 19-21 lutego br. odbyła się w Kołobrzegu konferencja pod hasłem „Najnowsze trendy w stomatologii”, zorganizowana przez OIL w Szczecinie.

W pierwszym dniu spotkania NROZ lek. Grzegorz Wrona przedstawił „Krytyczne zachowania lekarzy stomatologów – doświadczenia z postępowań w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej”. Wygłoszony referat dotykał takich aspektów jak: przebieg postępowania wyjaśniającego przed rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej, rola świadka zwolnionego obligatoryjnie z tajemnicy lekarskiej, możliwości kasacji wyroków od orzeczeń NSL przez Sąd Najwyższy lub ministra zdrowia. Wystąpienie lek. Grzegorza Wrony dotyczyło również polityki karalności oraz okresów zatarcia kar, co znajduje szczegółowe uregulowanie w art. 110 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Co istotne, pewnego rodzaju kary zacierają się po określonym czasie od uprawomocnienia się orzeczenia (jak choćby kara upomnienia czy nagany), natomiast inne po określonym czasie wykonania kar, np. kara pieniężna. Wyjaśnienia zdaje się wymagać sytuacja, że kiedy obwiniony lekarz nie uiści na rzecz określonej fundacji, stowarzyszenia nałożonej przez sąd lekarski kary pieniężnej, kara ta nie ulegnie zatarciu, co będzie oznaczało, że lekarz będzie widniał w Rejestrze Ukaranych Lekarzy. Ponadto, NROZ NIL tłumaczył, że jeśli lekarz przed upływem okresu wymaganego do zatarcia kary zostanie ponownie ukarany, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich kar.

Drugi referat pt. „Pojęcie błędu medycznego” wygłosiła mec. Maria Rachwał-Frankowska. Prelegentka przywołała akty prawne dotyczące błędu, zwróciła uwagę na brak definicji ustawowej błędu medycznego rozumianego jako: błąd diagnostyczny, terapeutyczny, w rokowaniu, techniczny, organizacyjny. Pojęcie błędu medycznego zostało ukształtowane przez orzecznictwo i doktrynę, i należy rozumieć pod tym terminem postępowanie obiektywnie sprzeczne z aktualną wiedzą, standardami i praktyką lekarską. Granice odpowiedzialności wyznaczają okoliczności i zakres postępowania dostępny dla danego lekarza w danym czasie i miejscu. Cenną uwagę stanowi stwierdzenie, że wiedza obowiązuje na dzień popełnienia przewinienia, a nie w czasie jego orzekania.

Z kolei prof. Mariusz Lipski z PUM w Szczecinie rozszerzył program konferencji o temat oczekiwany przez obecnych na sali stomatologów („Błąd w sztuce a powikłania w endodoncji”). Mówił o kwestiach, w jakich najczęściej wypowiadają się biegli z zakresu stomatologii zachowawczej i endodoncji. Poniżej główne tezy prezentacji.

  1. Leczenie otwarte w zębie mlecznym jest błędem w sztuce. Prawidłowe postępowanie sprowadza się do usunięcia zęba mlecznego i leczenia protetycznego z utrzymaniem przestrzeni dla zęba stałego lub leczenie endodontyczne według wskazań dotyczących stanu korzeni.
  2. Często popełniany błąd dotyczy niepoinformowania pacjenta o alternatywnych metodach leczenia: implantologiczne lub protetyczne (mosty) i kosztach z tym związanych. Pacjent powinien sam dokonać wyboru, jaką metodę leczenia preferuje. Nie kierujemy się powierzchowną oceną możliwości finansowych pacjenta na podstawie wyglądu i pierwszego wrażenia, jakie sprawia pacjent.
  3. Należy uzyskać od pacjenta pisemną zgodę na leczenie kanałowe ze wszystkimi możliwymi powikłaniami – najlepiej dysponować gotowym formularzem zgody. Taki dokument, sygnowany przez pacjenta, zabezpiecza lekarza stomatologa przed roszczeniami i skutkami prawnymi powikłań. Formularz związany z rzetelnym odebraniem zgody od pacjenta decyduje nierzadko o tym, czy popełniono błąd, czy doszło do powikłania.
  4. Przepchnięcie poprzez wierzchołek korzenia zęba podchlorynu sodu może być traktowane zarówno jako błąd, jak i powikłanie. Ważne dla biegłego staje się ustalenie przebiegu leczenia na podstawie dokumentacji: RTG zęba przed i po leczeniu, określenie długości roboczej kanału korzenia zęba wraz ze wpisem do karty pacjenta i określeniem metody oznaczenia. Jeśli udokumentowany jest prawidłowy przebieg leczenia, to mamy do czynienia z powikłaniem.
  5. Złamanie narzędzia w kanale korzenia zęba jest błędem w przypadku zbyt małego otworu trepanacyjnego w koronie, użycia starego narzędzia, braku dostępu do kanału, złej techniki pracy. Natomiast w przypadku zmiany w budowie kanału, użycia wadliwego fabrycznie narzędzia, czy w przypadku niespodziewanego ruchu głową pacjenta mówimy o powikłaniu. Ważne jest udokumentowanie zdarzenia, postępowanie po złamaniu narzędzia, poinformowanie pacjenta o zdarzeniu i możliwych następstwach tej sytuacji. Niezauważenie złamania narzędzia i niepoinformowanie pacjenta o tym zdarzeniu jest błędem.
  6. Lekarz nie ma obowiązku informować pacjenta przed leczeniem o bardzo rzadko występujących powikłaniach (0-1 proc.).
  7. Najważniejsze jest jednak właściwe postępowanie z pacjentem, gdy wystąpi niepożądane zdarzenie medyczne – należy bezwzględnie wykazać zainteresowanie jego osobą i jego dalszym losem.

Jan Nienartowicz

Lek. dent. Małgorzata Nakraszewicz – członkini Komisji Stomatologicznej DRL i wiceprezes DRL ds. Delegatury Wrocławskiej

 

Zaloguj się aby komentować.