logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 75 gości 
Laureaci Honorowego Medalu im. Jana Mikulicza-Radeckiego – sylwetki Drukuj
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 



Laureaci Honorowego Medalu im. Jana Mikulicza-Radeckiego – sylwetki




Prof. zw. dr hab. Michał Jeleń

Prof. zw. dr hab. Michał Jeleń

Urodził się w Rybniku. Jest absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Stopień doktora nauk medycznych otrzymał w 1981 r., doktora habilitowanego w 1999 r., tytuł naukowy profesora w 2004 r. Specjalizację drugiego stopnia z patomorfologii uzyskał w 1979 r.

Prorektor ds. dydaktyki Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, który poprzez swoją działalność integruje społeczność akademicką i środowisko samorządu lekarskiego. M.in. dzięki Panu Profesorowi wrocławska uczelnia medyczna zyskała w 2012 r. status uniwersytetu. Twórca i obecny kierownik Zakładu Patomorfologii i Cytologii Onkologicznej Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego. Przez dwie kadencje prodziekan ds. socjalnych i jedną kadencję prodziekan ds. studenckich Wydziału Lekarskiego. Od 2008 r. członek Senatu Akademii Medycznej we Wrocławiu. Przewodniczący uczelnianej Komisji Wyborczej. Przez dwie kadencje wiceprzewodniczący Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Patologów, obecnie członek Zarządu Głównego tego towarzystwa. Przewodniczący Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Patologów, członek Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików oraz Deutsche Pathologische Geselschaft. Autor lub współautor 450 opracowań i prac naukowych, dwóch rozdziałów w podręczniku oraz współautor 3 podręczników. Promotor przewodów doktorskich, recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych, recenzent dorobku naukowego profesorów. Członek komitetu redakcyjnego 3 czasopism medycznych w tym jednego zagranicznego.

Wykładowca i moderator na konferencjach, kursach i szkoleniach organizowanych przez Dolnośląską Izbę Lekarską (np. XIV i XV Konferencja Naukowo-Szkoleniowa „Sytuacje ryzykowne w zawodach medycznych i prawne możliwości ich rozwiązania”), recenzent 4 publikacji szkoleniowych wydanych przez Izbę. Wieloletni przewodniczący Stowarzyszenia Obrony Godności Lekarskiej oraz organizator Zakładu Cytologii „UMED” we Wrocławiu. Posiada wiele odznaczeń państwowych i resortowych.

Dr Zofia Kaczmarska

Dr Zofia Kaczmarska

Urodziła się we Lwowie. Studiowała na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1958 r. uzyskała specjalizację I stopnia z zakresu medycyny przemysłowej, a rok później z zakresu chorób wewnętrznych. II stopień specjalizacji w tej dziedzinie zdobyła w 1975 r.

Od 20 lat działa aktywnie w zarządzie Koła Lekarzy Seniorów Dolnośląskiej Izby Lekarskiej, jest współorganizatorką spotkań integracyjnych, szkoleń dla starszego pokolenia medyków. Wspólnie z lekarzami seniorami z Wojskowej Izby Lekarskiej organizuje co roku uroczystości opłatkowe i pikniki. Uczestniczy we wszystkich spotkaniach Stowarzyszenia Lekarzy Dolnośląskich i Wychowanków Medycyny Wrocławskiej. Bierze aktywny udział w szkoleniach organizowanych przez Izbę. Jest delegatem na Okręgowy Zjazd Delegatów DIL. W 1963 r. otrzymała odznaczenie „Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia”.

Dr Janusz Kaczmarzyk

Dr Janusz Kaczmarzyk

Urodził się w Dąbrowie Górniczej. Jest absolwentem Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Specjalizację z zakresu chorób wewnętrznych uzyskał w 1984 r., a kardiologii w roku 1990.

Po studiach pracował w Zakładzie Biochemii i w Klinice Kardiologii w Zabrzu, pełniąc tam też funkcję kierownika Pogotowia Ratunkowego. W kolejnych latach był kierownikiem ośrodka zdrowia i izby porodowej w Klimontowie Sandomierskim, zastępcą ordynatora Oddziału Wewnętrznego w Dusznikach Zdroju, lekarzem zakładowym w kopalni soli w Kłodawie, ordynatorem Oddziału Internistyczno-Kardiologicznego w Dzierżoniowie, zastępcą dyrektora ds. lecznictwa w Centrum Diagnostyczno-Rehabilitacyjnym „Medar” we Wrocławiu. Następnie pracował w poradniach kardiologicznych we Wrocławiu i w Wałbrzychu. Obecnie jest współwłaścicielem NZOZ-u
w Dzierżoniowie.

W swojej działalności leczniczej wprowadzał innowacyjne metody leczenia, wiele czasu i uwagi poświęcał edukacji zdrowotnej swoich pacjentów. Aktywnie uczestniczył w odradzaniu się Izby. Był członkiem Rady Naczelnej i zastępcą rzecznika odpowiedzialności zawodowej DIL I kadencji, przewodniczącym Koła Terenowego DIL w Dzierżoniowie kadencji I, V i VI. W latach 90. był przewodniczącym Komisji Zdrowia Rady Miejskiej Dzierżoniowa (zainicjował coroczne konkursy o zdrowiu i udzielaniu pierwszej pomocy wśród uczniów szkół średnich Dzierżoniowa). Od lat organizuje cieszące się dużym zainteresowaniem szkolenia dla lekarzy różnych specjalności (w ramach PTL, a potem izby lekarskiej), organizuje także bale i zaduszki lekarskie. Pasjonat turystyki górskiej i rowerowej, animator imprez rekreacyjnych i sportowych. Był współtwórcą piłkarskiej drużyny zakładowej ZOZ w Dusznikach. Jest prezesem klubu rowerowego organizującego w Polsce i Europie rajdy rowerowe. Ich cel to propagowanie wśród mieszkańców ziemi dzierżoniowskiej prozdrowotnego trybu życia i upamiętnianie wydarzeń historyczno-kulturalnych. Zainicjował pieszo-rowerowe rodzinne majówki lekarskie. Jest wielokrotnym mistrzem Polski lekarzy w kolarstwie górskim i przełajowym.

Dr n. med. Henryk Lisiak

Dr n. med. Henryk Lisiak

Urodził się w Raszkowie. Jest absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Specjalizację I i II stopnia z zakresu chirurgii ogólnej uzyskał kolejno w 1973 r. i 1977 r., natomiast specjalizację z chirurgii naczyniowej w 2003 r. W roku 1979 obronił doktorat.

Zastępca ordynatora Oddziału Chirurgii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu (od 1 czerwca 1984 r.), członek Koła Terenowego DIL funkcjonującego przy tej placówce (od II kadencji). Od 1993 r. do chwili obecnej zastępca Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności DIL. Od maja 2011 r. do marca 2012 r. pełnił obowiązki Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności DIL.

Od 1974 r. członek Polskiego Towarzystwa Chirurgów, od 2010 r. członek Towarzystwa Chirurgii Robotowej, odznaczony Złotym Krzyżem zasługi (2004 r.).

Dr Zbigniew Markiewicz

Dr Zbigniew Markiewicz

Urodził się w Jeleniej Górze. Jest absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Specjalizację I i II stopnia z zakresu chirurgii ogólnej uzyskał kolejno w roku 1990 i 1994, a specjalizację z chirurgii onkologicznej w 2002 r.

Pracę zawodową rozpoczął w 1986 r. Był kolejno młodszym asystentem, asystentem, starszym asystentem na Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Wojewódzkiego w Jeleniej Górze, a następnie na Oddziale Chirurgii Onkologicznej. Ponadto kierował poradnią dla chorych ze stomią. Obecnie pełni funkcję zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w Wojewódzkim Centrum Szpitalnym Kotliny Jeleniogórskiej. Od 1997 r. był pracownikiem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w Jeleniej Górze, inspektorem ds. orzecznictwa, a następnie regionalnym inspektorem. Obecnie zajmuje stanowisko inspektora – koordynatora. Od 2002 r. biegły sądowy z zakresu chirurgii ogólnej i onkologicznej, członek: Polskiego Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Chirurgii Onkologicznej oraz Polskiego Towarzystwa Koloproktologii.

Działa aktywnie na rzecz środowiska lekarskiego. Od 1988 r. jest ratownikiem Górskiego Pogotowia Ratunkowego Grupy Karkonoskiej. Od 2 kadencji członek zarządu Grupy Karkonoskiej GOPR, obecnie wiceprezes zarządu. Członek Dolnośląskiej Rady Lekarskiej V i VI kadencji, delegat na Okręgowy i Krajowy Zjazd Lekarzy V i VI kadencji, członek zarządu Koła Centrum Szpitali Kotliny Jeleniogórskiej VI kadencji. Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi (2012 r.), Złota Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego” (2012 r.), Odznaka Honorowa (2009 r.).

Dr Małgorzata Niemiec

Dr Małgorzata Niemiec

Urodziła się w Strzyżowie. Studiowała na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1999 r. zdała z wyróżnieniem egzamin na II stopień specjalizacji z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii, a w 2005 r. uzyskała tytuł specjalisty z zakresu medycyny paliatywnej.

Pracę zawodową (21 lat pracy) rozpoczęła w 1991 r. w ZOZ w Strzyżowie, w którym była zatrudniona na stanowisku młodszego asystenta (do lipca 1993 r.). Od sierpnia 1993 r. do chwili obecnej jest starszym asystentem na Oddziale Intensywnej Terapii i Anestezjologii w Dolnośląskim Centrum Onkologii. W latach 1996-2000 pracowała jako lekarz karetki reanimacyjnej w Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego we Wrocławiu. Współpracowała z Hospicjum Domowym przy DCO, a obecnie jako lekarz konsultant współpracuje z Ośrodkiem Medycyny Paliatywnej i Hospicyjnej w Będkowie.

W 2009 r. uzyskała tytuł magistra zarządzania na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu oraz tytuł „Master” Universite Paris 13. Absolwentka studiów podyplomowych na AE we Wrocławiu – „Organizacja i zarządzanie ZOZ” (1999 r.), „Ubezpieczenia” (2003 r.). Była kierownikiem specjalizacji 6 lekarzy z zakresu medycyny paliatywnej.

Jest członkiem: Polskiego Towarzystwa Badania Bólu, Polskiego Towarzystwa AiT, Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej. Przez 2 kadencje pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Rewizyjnej Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej, obecnie członek zarządu OW Towarzystwa Opieki Paliatywnej im dr. Jerzego Szkarłata. W latach 2005-2008 członek Rady Społecznej ZOZ przy ul. Dobrzyńskiej we Wrocławiu. W 2006 r. zdała egzamin dla kandydatów na członka rad nadzorczych w spółkach Skarbu Państwa. Stowarzyszenie Kobiet Aktywnych i Twórczych przyznało p. doktor tytuł „Wolontariusza roku 2008” za działalność prozdrowotną na rzecz kobiet.

W samorządzie lekarskim pełniła funkcję zastępcy Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej DIL V kadencji, od 2009 r. sekretarz Komisji Etyki DRL, członek Komisji Kształcenia DRL, delegat na Okręgowy i Krajowy Zjazd Lekarzy V i VI kadencji. Członek Dolnośląskiej Rady Lekarskiej. Obecnie pełni funkcję skarbnika DRL.

Dr n. med. Jerzy Szybejko

Dr n. med. Jerzy Szybejko

Urodził się w Czortkowie (woj. tarnopolskie). W 1950 r. podjął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. Ukończywszy II rok, został zastępcą asystenta w Zakładzie Anatomii Opisowej AM u prof. T. Marciniaka.

W Katedrze i Zakładzie Anatomii Opisowej pracował przez 20 lat, przeszedł stanowiska naukowo-dydaktyczne od zastępcy asystenta do adiunkta, a ponieważ serce oddał chirurgii, pracował równocześnie od 1955 r. na Oddziale Chirurgii w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. J. Babińskiego we Wrocławiu pod kierownictwem dr. Jana Borzdyńskiego, uzyskując I i II stopień specjalizacji z chirurgii. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1965 r., pod kierunkiem prof. dr. hab. Tadeusza Marciniaka.

W latach 1972-1999 pełnił funkcję ordynatora Oddziału Chirurgii w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. J. Babińskiego. W 1974 r. został specjalistą wojewódzkim ds. chirurgii ogólnej dla województwa dolnośląskiego (do 1999 r.), w 1991 r. wybrano p. doktora na przewodniczącego Zespołu Specjalistów Wojewódzkich. Przez wiele lat sprawował funkcję przewodniczącego oraz członka komisji egzaminacyjnej na I i II stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej. Pod jego kierunkiem 36 lekarzy uzyskało specjalizację z chirurgii ogólnej.

Pracował aktywnie w Zarządzie Dolnośląskim Towarzystwa Chirurgów Polskich. W latach 1981-1983 był członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Chirurgów Polskich. Jego praca na rzecz TChP została doceniona (przyznanie członkostwa honorowego tego Towarzystwa).

W latach 70. był zastępcą rzecznika okręgowej komisji kontroli zawodowej. Przez wiele lat aktywnie uczestniczył w pracach Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Wiceprezes kilku kadencji, członek-założyciel Stowarzyszenia Lekarzy Dolnośląskich i Wychowanków Medycyny Wrocławskiej, honorowy członek SLDiWMW. W latach 60. wniósł znaczny wkład pracy w budowę Domu Lekarza we Wrocławiu. W latach 90. uczestniczył w odzyskaniu tej nieruchomości i przekazaniu jej DIL.

Dr n. med. Jakub Trnka

 

Dr n. med. Jakub Trnka

Urodził się we Wrocławiu. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, gdzie uzyskał tytuł specjalisty I i II stopnia z zakresu medycyny sądowej oraz obronił doktorat na tej uczelni.

Doskonały dydaktyk i nauczyciel akademicki, w latach 2002-2008 adiunkt dydaktyczny Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej, w chwili obecnej starszy wykładowca. Od 2002 r. jest opiekunem VI roku Wydziału Lekarskiego, prowadzi zajęcia ze studentami 3 wydziałów UM oraz 2 wydziałów prawa UWr. Twórca i opiekun cieszącego się dużą popularnością Studenckiego Koła Naukowego przy Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej, co roku bierze udział w Dolnośląskim Festiwalu Nauki (popularnonaukowe prezentacje dla młodzieży), laureat wielu nagród rektorskich. Prowadzi wykłady dla aplikantów Okręgowej Rady Adwokackiej, prokuratorów, funkcjonariuszy policji oraz dla lekarzy stażystów i dentystów zrzeszonych w DIL. W latach 2001-2010 był prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej. Jest wiceprezesem Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Medycyny Sądowej i Kryminologii, a także członkiem Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej oraz Polskiego Towarzystwa Higieny. Od 3 lat pełni funkcję konsultanta wojewódzkiego ds. medycyny sądowej, członek komitetów redakcyjnych 2 czasopism: „Medium” oraz „Współczesne pielęgniarstwo i ochrona zdrowia”.

Od 1998 r. aktywny działacz dolnośląskiego samorządu lekarskiego. W latach 1998-2008 był członkiem Komisji ds. Współpracy z Zagranicą i Lekarskiego Unijnego Centrum Informacyjnego DIL. W obecnej kadencji (2009-2013) pełni następujące funkcje: członek Dolnośląskiej Rady Lekarskiej, wiceprezes DRL ds. Delegatury Wrocławskiej, przewodniczący Komisji Etyki DRL, Rzecznik Praw Lekarza dla Delegatury Jeleniogórskiej, mediator DRL, członek Komisji Bioetycznej przy DIL, członek Komisji Współpracy z Zagranicą, pełnomocnik Izby ds. kontaktów z UM we Wrocławiu, delegat na Krajowy Zjazd Lekarzy. Jest pomysłodawcą i organizatorem XIV i XV Ogólnopolskiej Konferencji Naukowo-Szkoleniowej pt. „Sytuacje ryzykowne w zawodach medycznych i prawne możliwości ich rozwiązania”.

Prof. nadzw. dr hab. Krzysztof Wronecki

 

Prof. nadzw. dr hab. Krzysztof Wronecki

Urodził się w Szamotułach. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. Uzyskał specjalizację I i II stopnia z zakresu chirurgii dziecięcej oraz specjalizację II stopnia z zakresu kardiochirurgii. W 1997 r. został mianowany profesorem w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.

Ma za sobą 43 lata pracy zawodowej. Przez 20 lat zatrudniony był w Klinice Chirurgii Dziecięcej AM we Wrocławiu. W tym czasie brał udział w licznych zjazdach naukowych, odbył kilka praktyk zawodowych w znanych niemieckich i szwajcarskich ośrodkach chirurgii dziecięcej. W 1989 r. został ordynatorem nowo powstałego Oddziału Kardiochirurgii Dziecięcej w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocławiu (twórca nowoczesnej kardiochirurgii na Dolnym Śląsku). Autor licznych publikacji naukowych, współautor podręcznika pt. „Kardiochirurgia dziecięca”, promotor prac doktorskich i magisterskich. Jest członkiem: Niemieckiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, Brytyjskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, Niemieckiego Towarzystwa Chirurgii Serca, Klatki Piersiowej i Naczyń oraz Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. Od 1991 r. członek Rotary Club. Za szerzenie idei współpracy i zrozumienia między narodami otrzymał najwyższe odznaczenie rotariańskie „Paul Harris Fellow”. W 2002 r. przyczynił się do powstania Dolnośląskiego Centrum Chorób Serca „Medinet” – I niepublicznego ZOZ-u z zakresu kardiochirurgii w Polsce. Obecnie Centrum, działające w ścisłej współpracy z uniwersytecką Kliniką Chirurgii Serca w Dreźnie, jest jednym z liczących się ośrodków w Polsce.

Od 5 lat, jako przewodniczący Stowarzyszenia Obrony Godności Lekarskiej, pracuje nieprzerwanie na rzecz środowiska lekarskiego Dolnośląskiej Izby Lekarskiej. Obecnie jest członkiem: Komisji Bioetycznej przy DIL, Komisji Historycznej i Kultury DRL, Kolegium Redakcyjnego gazety DIL oraz felietonistą „Medium”.

Prof. zw. dr hab. Marek Ziętek

 

Prof. zw. dr hab. Marek Ziętek

Urodził się w Kłodzku. Jest absolwentem Akademii Medycznej we Wrocławiu (dyplom lekarza otrzymał z tytułem „Primus inter pares”). Stopień naukowy doktora nauk medycznych uzyskał w 1980 r., doktora habilitowanego w 1991 r., tytuł naukowy profesora w 1999 r., stanowisko profesora zwyczajnego w 2004 r. Specjalista drugiego stopnia z protetyki stomatologicznej od 1979 r. oraz drugiego stopnia z periodontologii od 1995 r.

Rektor Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu w kadencji 2012-2016, dzięki któremu uczelnia zyskała status uniwersytetu. Twórca i kierownik Zakładu Chorób Przyzębia i Błony Śluzowej Jamy Ustnej (od 1995 r.), przekształconego w 2000 r. w Katedrę i Zakład Periodontologii Akademii Medycznej we Wrocławiu, konsultant krajowy z zakresu periodontologii w latach 1996-2008, członek Komisji Akredytacyjnej Uczelni Medycznych (2001-2003), członek Sekcji Medycyny Wieku Rozwojowego KBN w latach 2001-2004, prezydent Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego (2002-2010). W latach 2000-2005 organizator i pierwszy dziekan Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego, prorektor ds. nauki w okresie 2005–2011. Członek: z wyboru Międzynarodowej Akademii Pierre Faucharda – wiceprezes, European Federation of Periodontology, European Academy of Periodontology, Groupement International pour la Recherche Scientifique en Stomatologie et Odontologie, członek honorowy i prezydent honorowy Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Autor opracowań i prac naukowych, autor rozdziałów w 5 podręcznikach medycznych. Promotor przewodów doktorskich, opiekun habilitacji, recenzent dorobku naukowego profesorów i doktorów habilitowanych.

Wykładowca na konferencjach, kursach i szkoleniach organizowanych przez Dolnośląską Izbę Lekarską, członek honorowy Stowarzyszenia Lekarzy Dolnośląskich i Wychowanków Medycyny Wrocławskiej, recenzent wydawanych przez Izbę publikacji szkoleniowych.

Laureaci Medalu
im. Jana Mikulicza-Radeckiego
przyznanego pośmiertnie

Śp. dr Leszek Dąbek

 

Śp. dr Leszek Dąbek

Urodził się w Wałbrzychu. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. Specjalizację I i II stopnia z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii uzyskał kolejno w roku 1984 i 1990.

Już na drugim roku studiów każdą wolną chwilę spędzał na Oddziale Reanimacji w ówczesnym Szpitalu Górniczym w Wałbrzychu. Po ukończeniu stażu podyplomowego rozpoczął pracę jako asystent na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej. Dyżurował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Wałbrzychu oraz w Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego (ratownik górniczy). Systematycznie się dokształcał, interesował się: żywieniem pozajelitowym, nowymi technikami cewnikowania dużych naczyń krwionośnych, technikami ciągłymi. W ostatnich latach życia zajmował się także krwiolecznictwem. Był jednym z organizatorów słynnych plenerów lekarskich. Zawsze koleżeński uczył młodych medyków sztuki ratowniczej, dzięki niezwykłym zdolnościom manualnym wykonywał nawet najtrudniejsze procedury medyczne. Odszedł nieoczekiwanie (15 października 2012 r.), po ciężkiej chorobie nowotworowej.

Śp. prof. zw. dr hab. Andrzej Steciwko

 

Śp. prof. zw. dr hab. Andrzej Steciwko

Urodził się we Wrocławiu. W stolicy Dolnego Śląska studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej. W 1974 r. uzyskał dyplom lekarza medycyny z wyróżnieniem i rozpoczął pracę zawodową w Klinice Nefrologii Akademii Medycznej we Wrocławiu. Przez kolejne lata zdobywał poszczególne szczeble kariery zawodowej i naukowej, uzyskując specjalizację z: chorób wewnętrznych, balneologii, bioklimatologii i fizjoterapii, nefrologii i medycyny rodzinnej. W 1982 roku obronił pracę doktorską, a w 1991 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. W roku 1995 dr hab. Andrzej Steciwko powołany został na stanowisko profesora nadzwyczajnego Akademii Medycznej we Wrocławiu, natomiast trzy lata później otrzymał z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł profesora nauk medycznych. W 2003 roku został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego Akademii Medycznej we Wrocławiu.

W latach 1981-1989 zastępca dyrektora ds. klinicznych Państwowego Szpitala Klinicznego nr 5, rzecznik prasowy AM we Wrocławiu (1989-1993), kierownik Wojewódzkiej Stacji Dializ z Oddziałem Nefrologicznym w Legnicy i specjalista wojewódzki ds. nefrologii i dializoterapii województwa legnickiego (1990-2002). W latach 1993-1996 prorektor ds. dydaktyki AM we Wrocławiu, a w okresie 1997-1999 rektor ds. budowy Centrum Klinicznego Nowej AM we Wrocławiu, członek Zespołu ds. restrukturyzacji szpitali klinicznych AM we Wrocławiu (1991-1999). W 1994 r. został powołany przez ministra zdrowia i opieki społecznej na stanowisko koordynatora Regionalnego Ośrodka Kształcenia Lekarzy Rodzinnych, a przez rektora AM we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Medycyny Rodzinnej. W latach 1994-1996 zorganizował od podstaw Zakład Medycyny Rodzinnej Akademii Medycznej i Regionalny Ośrodek Kształcenia Lekarzy Rodzinnych we Wrocławiu. Twórca i pionier medycyny rodzinnej w Polsce, od 1999 r. specjalista wojewódzki ds. medycyny rodzinnej dla województwa dolnośląskiego, pierwszy rektor Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu (kadencja 2003-2008 i 2008-2011). Założyciel i prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej (1999 r.), wiceprezes Stowarzyszenia Przyjaciół Medycyny Rodzinnej i Lekarzy Rodzinnych. Nauczyciel akademicki uhonorowany wieloma odznaczeniami, m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Brązowym Krzyżem Zasługi. Należał do wielu Towarzystw Naukowych, m.in. Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego, Europejskiego Towarzystwa Chorób Nerek Dializy i Transplantacji (EDTA-ERA), Międzynarodowego Towarzystwa Nefrologicznego (ISN). Był członkiem Rotary Club – w latach 2004-2005 prezydent klubu. Zmarł nieoczekiwanie 30 grudnia 2012 r.

O śp. prof. Steciwce czyt. w wydaniu lutowym „Medium”, s. 40-41.

Śp. dr Edward Woźnicki

 

Śp. dr Edward Woźnicki

Urodził się w miejscowości Żdżanne (woj. lubelskie). Medycynę studiował w Lublinie. Specjalizację I i II stopnia z zakresu chirurgii dziecięcej uzyskał kolejno w 1966 r. i 1972 r. Pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Wałbrzychu na Oddziale Chirurgii Dziecięcej. Od 1 września 1968 r. pełnił funkcję ordynatora ww. oddziału. Specjalizował się w ewentracjach wrodzonych, przepuklinach przeponowych, niedrożnościach przewodu pokarmowego, zapaleniach otrzewnej, urazach, wodogłowiu i wadach centralnego układu nerwowego. W 1980 r. został ordynatorem Oddziału Chirurgii Dziecięcej. Był konsultantem oddziałów pediatrycznych, członkiem komisji poborowej, lekarzem pomocy doraźnej i poradni chirurgicznej. Zawsze skromny, koleżeński i uśmiechnięty. Odszedł 26 września 2012 r.

 

Zaloguj się aby komentować.