logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 76 gości 
Wspomnienie pośmiertne: Dr n. med. Tadeusz Wroński Drukuj
Ocena użytkowników: / 8
SłabyŚwietny 

Dr n. med. Tadeusz Wroński

1937-2013 specjalista chirurg

Tadeusz Wroński urodził się 3 maja 1937 roku w Białobożnicy (powiat czortkowski, województwo tarnopolskie) na Kresach II Rzeczypospolitej. Absolutorium na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Wrocławiu uzyskał w 1959 roku, a dyplom lekarza 20 stycznia 1961 roku.

Dr n. med. Tadeusz Wroński (Fot. z archiwum autora)Pracę zawodową, jako jedyny asystent Oddziału Chirurgii Ogólnej, rozpoczął w starym i zaniedbanym szpitalu w Lwówku Śląskim 1 lutego 1961 roku. Aparat „Chirana” i kurs anestezjologiczny w II Klinice Chirurgii we Wrocławiu umożliwiły dr. Wrońskiemu jako pierwszemu wdrożyć w życie znieczulenie ogólne dotchawicze (znieczulenia ogólne eterowe prowadzone były wówczas metodą otwartą). W tym okresie łączył funkcję chirurga asystenta i anestezjologa. Choć Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się przede wszystkim wokół chirurgii, znieczulał jeszcze przez kilkanaście lat. Stale dążył do podnoszenia swoich kwalifikacji. W 1962 roku odbył staż na Oddziale Urazowo-Ortopedycznym w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. W związku z niedostatkiem kadry anestezjologicznej prowadził w nim znieczulenia ogólne. To właśnie tam miał okazję zaznajomić się z różnymi rodzajami operacji urazowych. Wiedzę i doświadczenie zdobyte w warszawskiej placówce wykorzystał później, pracując w Lwówku Śląskim.

Praca na Oddziale Chirurgicznym stanowiła spełnienie jego marzeń i przyniosła wielkie zadowolenie. Większość czasu spędzał w szpitalu, wykonując samodzielnie operacje. W 1965 roku uzyskał pierwszy stopień specjalizacji z chirurgii, 4 lata później drugi. Stale doskonaląc swoje umiejętności, odbywał kolejne kursy we wrocławskich i warszawskich klinikach, m.in. z: zakresu schorzeń ostrych jamy brzusznej, chirurgii klatki piersiowej, urologii i neurochirurgii. W roku 1970 wygrał konkurs na dyrektora szpitala. Funkcję tę pełnił do 1973 roku. Dzięki Jego staraniom placówka w Lwówku Śląskim została unowocześniona, zyskała: 3 nowe oddziały (pierwotnie były tylko 2), pawilon szpitalny, nowoczesny blok operacyjny, poradnię chirurgiczną, punkt krwiodawstwa, stację doraźnej pomocy oraz pracownię rentgenowską. Dr n. med. Tadeusz Wroński wiele uwagi poświęcił rozwojowi rehabilitacji. W 1974 roku uzyskał specjalizację II stopnia z organizacji ochrony zdrowia, a w 1980 roku obronił pracę doktorską pt. „Postępowanie w ostrym, kamiczym zapaleniu pęcherzyka żółciowego na podstawie własnego materiału”. Prace naukowe z zakresu gastrologii publikował w „Wiadomościach Lekarskich”.

1 stycznia 1973 roku wygrał konkurs na ordynatora Oddziału Chirurgicznego szpitala w Lwówku Śląskim. Od tego momentu stale zabiegał o rozwój nowoczesnej diagnostyki i terapii. Dr Wroński wyposażył placówkę w: gastrofiberoskopy, kolonofiberoskop operacyjny, ultrasonograf, staplery i waltrak. Wprowadził ponadto angiografię mózgową i kończynową oraz utworzył zespół chirurgiczny specjalizujący się w chirurgii dróg żółciowych i leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego. Pod Jego kierownictwem pięcioro lekarzy uzyskało drugi stopień specjalizacji z chirurgii, taka sama liczba medyków uzyskała pierwszy stopień.

W 1986 roku w szpitalu otwarta została Wojewódzka Poradnia Onkologiczna. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom klinicznym placówka w Lwówku Śląskim stała się znana nie tylko w województwie jeleniogórskim, ale i całym kraju. W dowód uznania dr n. med. Tadeusz Wroński otrzymał Medal Pamiątkowy z okazji Jubileuszu prof. Wiktora Brossa. Starania ordynatora Oddziału Chirurgicznego i Jego zespołu, który przeprowadził udaną operację rany kłuto-ciętej lewej komory serca, docenił również ówczesny minister zdrowia i opieki społecznej. Osiągnięcia zawodowe i naukowe dr. Wrońskiego nie uszły uwadze środowiska oraz kierownictwa Dolnośląskiego Towarzystwa Chirurgów Polskich we Wrocławiu. To właśnie Jemu OD TChP powierzyło organizację wyjazdowych posiedzeń naukowych (04.05.2004 r. i 08.06.1990 r).

Aktywność dr. n. med. Tadeusza Wrońskiego wykraczała dalece poza sferę zawodową. Sprawy społeczności lokalnej głęboko leżały Mu na sercu. Nic więc dziwnego, że zabiegał o reaktywowanie powiatu lwóweckiego (starania zwieńczone sukcesem). Czynnie działał w Powiatowej Radzie Narodowej w Lwówku Śląskim oraz Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Jeleniej Górze. Był członkiem Komisji Zdrowia, Komisji Środowiska i Kultury oraz Komisji Fizycznej. Sprawując funkcje na wskroś samorządowe, zabiegał o: poprawę jakości lokalnej ochrony zdrowia, doposażenie lecznic, podnoszenie kwalifikacji personelu medycznego, wykorzystanie walorów turystyczno-uzdrowiskowych regionu. Wiele uwagi poświęcał zdrowiu kombatantów Rzeczypospolitej i byłych więźniów politycznych. Jego zaangażowanie i skuteczną, praktyczną pomoc lekarską środowisko ceniło sobie bardzo wysoko.

Dr n. med. Tadeusz Wroński został uhonorowany wieloma odznaczeniami, m.in.: Brązowym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką „Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia”. W roku 1977 otrzymał Nagrodę Wojewódzką, a w roku 1988 Nagrodę Specjalną Ministra Zdrowia II stopnia. Szczególne wyróżnienie to honorowe obywatelstwo Lwówka Śląskiego. W 1995 roku został najpopularniejszym mieszkańcem województwa jeleniogórskiego. Wytężona, wieloletnia praca na stanowisku dyrektora i ordynatora, zaangażowanie oraz poczucie odpowiedzialności spowodowały poważne problemy zdrowotne. Zmarł nagle 25 stycznia 2013 roku. Jego pracowite życie zatoczyło koło. Wrócił do swojego ukochanego Wrocławia i zgodnie z ostatnią wolą został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim. Ostatnie pożegnanie dr. Tadeusza Wrońskiego odbyło się 2 lutego 2013 r. Oprócz Rodziny żegnali Go lekarze, pielęgniarki, salowe, przyjaciele ze Lwówka Śląskiego oraz koleżanki i koledzy ze studiów na Akademii Medycznej we Wrocławiu, wśród których przeważali absolwenci z roku 1959.

Odszedł człowiek błyskotliwy, o nieprzeciętnej inteligencji, pasjonat swojego zawodu i specjalności, wspaniały Kolega, znakomity lekarz i społecznik. Pozostanie na zawsze w naszej pamięci. Wyrazy głębokiego i szczerego współczucia Małżonce, Córce, Synowi, Synowej, Zięciowi i Rodzinie, w imieniu koleżanek i kolegów z okresu studiów składa…

Lech Marek Lenkiewicz

 

Zaloguj się aby komentować.