logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 93 gości 
Wydarzyło się - II Wrocławskie Spotkania z Dermatologią i sympozjum z okazji150-lecia urodzin prof. Jadassohna Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Przemawia prof. dr hab. n. med. Jacek Szepietowski. (Fot. Adam Zadrzywilski)

II Wrocławskie Spotkania z Dermatologią
i sympozjum z okazji150-lecia urodzin prof. Jadassohna

W dniach 25-26 października 2013 r. odbyła się druga konferencja z cyklu „Wrocławskie Spotkania z Dermatologią”. Była ona połączona z międzynarodowym sympozjum, podczas którego uczczono 150. rocznicę urodzin znakomitego wrocławskiego dermatologa – profesora Josefa Jadassohna (1863-1936), w latach 1917-1931 kierownika Katedry i Kliniki Dermatologii we Wrocławiu. Oba wydarzenia objął patronatem JM rektor Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu oraz Polskie Towarzystwo Dermatologiczne. Sympozjum poświęcone prof. Josefowi Jadassohnowi znajdowało się dodatkowo pod patronatem „European Society for History of Dermatology and Venereology”. W skład komitetu naukowego, poza przewodniczącym prof. dr. hab. Jackiem Szepietowskim, weszli profesorowie i doktorzy nauk medycznych z Polski, Belgii, Niemiec, Szwajcarii i USA.

W historycznym wnętrzu Auli Leopoldyńskiej UWr zaproszeni goście wygłosili referaty dotyczące sylwetki i działalności naukowej prof. Josefa Jadassohna, który pracę naukową rozpoczął jako asystent Alberta Neissera w Szpitalu Wszystkich Świętych we Wrocławiu. Był ulubionym uczniem prof. Neissera. W latach 1876-1917 pełnił funkcję kierownika Kliniki Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Szwajcarii oraz w Bernie, a następnie powrócił do Wrocławia i objął kierownictwo Kliniki Dermatologii. Działalność naukowa prof. Jadassohna związana była przede wszystkim z alergologią, wenerologią i immunopatologią chorób skóry, zwłaszcza gruźlicy i trądu. Jako pierwszy, w 1894, zastosował test płatkowy, był to przełom w alergologii pozwalający na lepsze zrozumienie podłoża alergii kontaktowej. Do dziś jest to „złoty standard” w diagnostyce tej jednostki chorobowej. Profesor zapoczątkował i wprowadził nowe techniki w immunodiagnostyce chorób skóry, opisał wiele jednostek dermatologicznych m.in.: znamię łojowe (znamię łojowe Jadassohna), ziarnistość czerwoną nosa (granulosis rubra nasi), wrodzone zgrubienie paznokci (pachonychia congenita). Był wraz z profesorem Albertem Neisserem pomysłodawcą i autorem podręcznika „Handbuch der Haut- und Geschlechtskrankheiten”, czterdziestodwutomowego, wciąż największego kompendium dermatologii. Poza działalnością naukową prof. Jadassohn był również wybitnym pedagogiem, wykształcił wielu wybitnych dermatologów, którzy tak jak ich mistrz, zapisali się w historii medycyny. Byli to między innymi: Felix Lewandowsky, Wilhelm Lutz, Max Jessner, Hans Biberstein, Hermann Pinkus i Marion B. Sulzberger.

Prof. Jean Marie Lachapelle (Bruksela, Belgia)

W ramach sesji historycznej przedstawiono życiorys naukowy prof. Josefa Jadassohna – jego lata we Wrocławiu (dr Rafał Białynicki-Birula – Wrocław) i w Szwajcarii (dr Michael Geiges, Zurych – Szwajcaria). Profesor Gerd Plewig (Monachium – Niemcy, doktor honoris causa naszej uczelni) omówił szczegółowo historię powstania największego podręcznika dermatologii (42 tomy), który został wydany w latach 1927-1937 pod redakcją prof. Jadassohna. Największym osiągnięciem prof. Jadassohna było wprowadzenie testów płatkowych – zagadnienie to omówił prof. Jean Marie Lachapelle (Bruksela – Belgia) oraz prof. Johannes Ring (Monachium – Niemcy). Prof. Norbert Brockmeyer (Bochum – Niemcy) przedstawił dorobek prof. Jadassohna w zakresie leczenia i zapobiegania chorobom wenerycznym, a prof. Peter Kohl i dr Philip A. Müller (Berlin – Niemcy) omówili jednostki chorobowe, które są eponimami z nazwiskiem Jadassohna.Na zakończenie wystąpił chór Uniwersytetu Medycznego pod batutą dr Agnieszki Franków-Żelazny.

Odbywające się równolegle w hotelu „Sofitel” II Wrocławskie Spotkania z Dermatologią miały równie ciekawy program. Tym razem uczestnicy spotkania skupili się na aktualnych problemach i tematach istotnych dla codziennej praktyki dermatologicznej. Zaproszeni przez Komitet Organizacyjny prelegenci, autorytety polskiej i europejskiej dermatologii, wygłosili 16 referatów. Zwieńczeniem II Wrocławskiego Spotkania był pokaz 14 najciekawszych przypadków chorych diagnozowanych i leczonych w ostatnim czasie we wrocławskiej Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii. Ten element programu, jak zawsze, przyciągnął liczne grono dermatologów zainteresowanych praktycznym postępowaniem w leczeniu rzadkich i nietypowych jednostek chorobowych. W trakcie konferencji zaproszeni wykładowcy, goście i uczestnicy mieli również okazję wymiany doświadczeń i rozmów w bardziej nieformalnej atmosferze. Ciepły, pogodny wieczór, doskonała kuchnia i muzyka sprzyjały rozmowom i sympatycznej zabawie na wrocławskim rynku do późnych godzin wieczornych.

Małgorzata Tupikowska, Rafał Białynicki-Birula

 

Zaloguj się aby komentować.