logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 121 gości 
Prawo i medycyna - Prawo na co dzień Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

18 kwietnia 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 kwietnia 2019 r. w sprawie skierowań wystawianych w postaci elektronicznej w Systemie Informacji Medycznej, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 711.

Rozporządzenie określa wykaz świadczeń opieki zdrowotnej, dla których skierowania są wystawiane w postaci elektronicznej w Systemie Informacji Medycznej.

Skierowania są wystawiane na:

– ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne finansowane ze środków publicznych,

– badania:

  • echokardiograficzne płodu finansowane ze środków publicznych,
  • endoskopowe przewodu pokarmowego finansowane ze środków publicznych,
  • medycyny nuklearnej finansowane ze środków publicznych oraz ze środków innych niż środki publiczne,
  • rezonansu magnetycznego finansowane ze środków publicznych,
  • tomografii komputerowej finansowane ze środków publicznych oraz ze środków innych niż środki publiczne,

– leczenie szpitalne w szpitalu, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

18 kwietnia 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie recept, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 718.

Rozporządzenie przedłuża możliwość stosowania dotychczasowych druków recept o kolejne 12 miesięcy, do 17 kwietnia 2020 roku. Nadal ważne są druki recept zawierające sformułowanie „Data i podpis lekarza”.

Po upływie wymienionego terminu, w treści recepty należy zamieścić słowa „Data i podpis osoby uprawnionej”.

Ponadto w dotychczas obwiązującym wzorze recepty Rpw zamieszczona jest informacja „Data realizacji od dnia”, która w znowelizowanym rozporządzeniu została usunięta.

1 maja 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika, opublikowane
w Dz. U. z 2019 r., poz. 820.

Rozporządzenie określa warunki, sposób i tryb odliczania od podatku należnego lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących, a także warunki i tryb zwrotu przez podatnika tych kwot oraz inne przypadki naruszenia warunków związanych z ich odliczeniem albo zwrotem, powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu.

1 maja 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 819.

1 maja 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 816.

Rozporządzenie określa:

  • sposób prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym o zastosowaniu specjalnym dla danego rodzaju czynności, oraz warunki i sposób używania kas rejestrujących, w tym sposób zakończenia używania kas w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy tych kas, szczególne przypadki i sposób wystawiania dokumentów w postaci innej niż wydruk przy zastosowaniu kas oraz rodzaje dokumentów składanych w związku z używaniem kas, sposób ich składania oraz wzory tych dokumentów;
  • termin zgłoszenia kasy z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego;
  • warunki zorganizowania i prowadzenia serwisu kas mające znaczenie dla prowadzenia ewidencji, w tym warunki, które powinny spełniać podmioty prowadzące serwis kas;

terminy oraz zakres obowiązkowych przeglądów technicznych kas.

4 maja 2019 r. weszła w życie Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), opublikowana w Dz. U. z 2018 r., poz. 730.

Ustawa wprowadziła zmiany między innymi w następujących przepisach:

– ustawie o ochronie zdrowia psychicznego

Dane utrwalone za pomocą urządzeń monitorujących mogą być przetwarzane wyłącznie przez osoby posiadające pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych, w szczególności sędziów oraz Rzeczników Praw Pacjenta szpitala psychiatrycznego, w celu realizacji zadań określonych w ustawie. Osoby posiadające pisemne upoważnienie są zobowiązane do zachowania tych danych w tajemnicy.

– ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Jeżeli podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych zawarł umowę o powierzeniu przetwarzania danych osobowych, realizacja tej umowy nie może powodować zakłócenia udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności w zakresie zapewnienia, bez zbędnej zwłoki, dostępu do danych zawartych w dokumentacji medycznej.

Podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych osobowych w związku z realizacją umowy o powierzeniu przetwarzania danych osobowych, jest obowiązany do zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem uzyskanych w związku z realizacją tej umowy. Podmiot ten jest związany tajemnicą także po śmierci pacjenta.

Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną między innymi organom władzy publicznej, w tym Rzecznikowi Praw Pacjenta, Narodowemu Funduszowi Zdrowia, organom samorządu zawodów medycznych oraz konsultantom w ochronie zdrowia, a także Rzecznikowi Praw Pacjenta szpitala psychiatrycznego, w zakresie niezbędnym do wykonywania przez te podmioty ich zadań, w szczególności nadzoru i kontroli.

Opłaty nie pobiera się w przypadku udostępnienia dokumentacji medycznej:

  • pacjentowi albo jego przedstawicielowi ustawowemu po raz pierwszy w żądanym zakresie przez sporządzenie jej wyciągu, odpisu, kopii lub wydruku albo na informatycznym nośniku danych oraz przez sporządzenie kopii w formie odwzorowania cyfrowego (skanu) i przekazanie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej albo na informatycznym nośniku danych;
  • w związku z postępowaniem przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych.

– ustawie o działalności leczniczej

Kierownik podmiotu wykonującego działalność leczniczą może określić w regulaminie organizacyjnym sposób obserwacji pomieszczeń:

  • ogólnodostępnych, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów lub pracowników pomieszczeń;
  • w których są udzielane świadczenia zdrowotne oraz pobytu pacjentów, w szczególności pokoi łóżkowych, pomieszczeń higieniczno-sanitarnych, przebieralni, szatni, jeżeli wynika to z przepisów odrębnych;
  • za pomocą urządzeń umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring).

Nagrania obrazu uzyskane w wyniku monitoringu zawierające dane osobowe, podmiot wykonujący działalność leczniczą przetwarza wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane, i przechowuje przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia nagrania.

Po upływie tego okresu uzyskane w wyniku monitoringu nagrania obrazu zawierające dane osobowe podlegają zniszczeniu, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

22 maja 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 kwietnia 2019 r. w sprawie standardów organizacyjnych opieki zdrowotnej w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej wykonywanej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 834.

Rozporządzenie określa standardy organizacyjne opieki zdrowotnej dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej wykonywanej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, w przypadku badań radiograficznych, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego oraz cyfrowej angiografii subtrakcyjnej.

Podstawą wykonania badania radiologicznego jest skierowanie wraz z wynikami poprzednich badań pacjenta lub inną dokumentacją medyczną istotną w procesie jego diagnozowania, jeżeli podmiot zlecający nimi dysponuje.

Ustala się standard organizacyjny wykonywania usług teleradiologicznych:

– usługa teleradiologiczna polega na:

  • ocenie i opisie obrazu radiologicznego dokonywanych poza miejscem jego akwizycji, lub
  • ocenie prawidłowości badania radiologicznego dokonywanej poza miejscem akwizycji obrazu radiologicznego, lub
  • ponownej ocenie obrazu radiologicznego, wyjaśnieniu, potwierdzeniu rozpoznania lub określeniu dalszego postępowania diagnostycznego dokonywanych poza miejscem akwizycji obrazu radiologicznego, lub
  • wymianie opinii między lekarzem wykonującym usługę teleradiologiczną a innym lekarzem posiadającym specjalizację I stopnia w dziedzinie rentgenodiagnostyki, radiologii lub radiodiagnostyki lub specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie rentgenodiagnostyki, radiologii, radiodiagnostyki lub radiologii i diagnostyki obrazowej nadzorującym badanie w miejscu akwizycji obrazu radiologicznego lub lekarzem prowadzącym pacjenta;

– usługa teleradiologiczna jest wykonywana przez lekarza, który:

  • posiada specjalizację I stopnia w dziedzinie rentgenodiagnostyki, radiologii lub radiodiagnostyki lub specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie rentgenodiagnostyki, radiologii, radiodiagnostyki lub radiologii i diagnostyki obrazowej – w przypadku badań radiograficznych;
  • posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie rentgenodiagnostyki, radiologii, radiodiagnostyki lub radiologii i diagnostyki obrazowej – w przypadku badań tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego oraz cyfrowej angiografii subtrakcyjnej;

– wykonanie usługi teleradiologicznej jest możliwe w przypadku spełnienia następujących warunków:

  • stosowania środków techniczno-organizacyjnych służących zapewnieniu bezpiecznej transmisji dokumentów elektronicznych w postaci graficznej (obraz radiologiczny) i tekstowej (zlecenie wykonania usługi teleradiologicznej, ocena i opis obrazu radiologicznego) w sposób zapewniający ich ochronę przed nieuprawnionym wykorzystaniem;
  • zapewnienia wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, w tym stanowiska opisowego, oraz warunków dotyczących opisu i przeglądu obrazów radiologicznych rejestrowanych w postaci elektronicznej, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy – Prawo atomowe;
  • zapewnienia łączy oraz wyposażenia elektronicznego umożliwiającego odpowiednią szybkość i jakość transmisji danych (obrazu i dźwięku);
  • zapewnienia lekarzowi dostępu do obrazu radiologicznego i oceny prawidłowości badania radiologicznego w trakcie jego trwania – w przypadku tomografii komputerowej;
  • zachowania kompresji bezstratnej danych obrazowych;

– podstawą wykonania usługi teleradiologicznej jest zlecenie;

– podmiot zlecający jest obowiązany do odwzorowania cyfrowego skierowania oraz wyników poprzednich badań radiologicznych lub innej dokumentacji medycznej istotnej w procesie diagnozowania pacjenta, jeżeli została sporządzona w postaci papierowej, oraz przesłania jej wraz ze zleceniem lekarzowi wykonującemu usługę teleradiologiczną;

– podmiot zlecający zapewnia lekarzowi możliwość kontaktu z osobą wykonującą badanie radiologiczne, w tym za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

Oceny i opisu obrazu radiologicznego w ramach teleradiologii dokonuje lekarz wykonujący usługę teleradiologiczną. Usługa teleradiologiczna nie jest wykonywana, jeżeli sposób wykonania badania radiologicznego, jakość obrazu radiologicznego lub dane kliniczne przesłane przez podmiot zlecający są niewystarczające do oceny obrazu radiologicznego. Odmowa wykonania tej usługi wymaga uzasadnienia i przekazania podmiotowi zlecającemu. Podmiot zlecający prowadzi stałą kontrolę jakości usług teleradiologicznych.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą w zakresie radiologii i diagnostyki obrazowej wykonywanej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych dostosują swoją działalność do wymagań określonych rozporządzeniem w terminie 12 miesięcy od dnia jego wejścia w życie.

1 czerwca 2019 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą, opublikowane
w Dz. U. z 2019 r., poz. 866.

Przepisy ustawy o działalności leczniczej stanowią, że umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody będące następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych.

Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności leczniczej.

Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą za szkody będące następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

Rozporządzenie zawiera przepisy dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia OC fizjoterapeuty wykonującego działalność leczniczą, które nie były ujęte w dotychczas obowiązującym rozporządzeniu.

Ubezpieczeniem OC jest objęta odpowiedzialność cywilna podmiotu wykonującego działalność leczniczą na terytorium RP za szkody, o których mowa wyżej, wyrządzone działaniem lub zaniechaniem ubezpieczonego, które miało miejsce w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej. Ubezpieczenie OC nie obejmuje szkód:

  • wyrządzonych przez podmiot wykonujący działalność leczniczą po pozbawieniu lub w okresie zawieszenia prawa do prowadzenia działalności leczniczej;
  • polegających na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie rzeczy;
  • polegających na zapłacie kar umownych;
  • powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

Ubezpieczenie OC obejmuje szkody będące następstwem zabiegów chirurgii plastycznej lub zabiegów kosmetycznych, jeśli są udzielane w przypadkach będących następstwem wady wrodzonej, urazu, choroby lub następstwem jej leczenia.

Ubezpieczenie OC obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa wyżej, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, wynosi równowartość w złotych:

  • 100 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz 500 000 euro w odniesieniu do wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, wykonującego działalność leczniczą w rodzaju szpitalne stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;
  • 75 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz 350 000 euro w odniesieniu do wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność leczniczą w rodzaju inne niż szpitalne stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne i ambulatoryjne świadczenia zdrowotne;
  • 75 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz 350 000 euro w odniesieniu do wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC lekarza wykonującego działalność leczniczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka lekarska, indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska, indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład lub indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład;
  • 75 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz 350 000 euro w odniesieniu do wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC lekarza wykonującego działalność leczniczą w formie spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka lekarska,

Jeżeli dany podmiot wykonujący działalność leczniczą wykonuje więcej niż jeden rodzaj działalności leczniczej albo wykonuje działalność leczniczą w więcej niż jednej formie, wysokość minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia OC tego podmiotu stanowi równowartość najwyższej minimalnej sumy gwarancyjnej określonej dla wykonywanych rodzajów działalności leczniczej albo form wykonywanej działalności leczniczej.

Wymienione kwoty są ustalane przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia OC zostaje zawarta.

1 czerwca 2019 r. weszła w życie Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, opublikowana w Dz. U. z 2019 r., poz. 399.

Prezes NFZ może przeprowadzić kontrolę realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie:

  • organizacji, sposobu i jakości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich dostępności;
  • udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami, a także z wymaganiami określonymi w tej umowie;
  • zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, stosowanych w profilaktyce, leczeniu, rehabilitacji i badaniach diagnostycznych;
  • przestrzegania zasad wystawiania recept;
  • posiadania uprawnień do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez osoby wykonujące zawody medyczne;
  • wykonywania obowiązków nałożonych na świadczeniodawcę związanych z realizacją tej umowy w zakresie innym niż określony wyżej.

Prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę realizacji uprawnień i wykonywania obowiązków wynikających z przepisów prawa podmiotów, którym ustawa przyznaje takie uprawnienia i obowiązki w zakresie:

  • zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, stosowanych w profilaktyce, leczeniu, rehabilitacji i badaniach diagnostycznych finansowanych ze środków publicznych;
  • przestrzegania zasad wystawiania recept refundowanych oraz zleceń na zaopatrzenie w wyroby medyczne objęte refundacją.

W sytuacji wystąpienia wątpliwości dotyczących prawidłowości postępowania w powyższych zakresach, w szczególności na skutek przetwarzania posiadanych danych lub informacji, Fundusz może przeprowadzić czynności sprawdzające obejmujące wezwanie świadczeniodawcy, osoby uprawnionej w rozumieniu ustawy o refundacji do udzielenia wyjaśnień lub przekazania dokumentów niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie. Udzielenie wyjaśnień lub przekazanie dokumentów następuje nieodpłatnie w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

W sytuacji, gdy istotne wątpliwości nie zostaną usunięte na skutek złożenia przez podmiot wyjaśnień lub przekazania dokumentów albo w sytuacji niezłożenia tych wyjaśnień lub nieprzekazania dokumentów, prezes Funduszu może przeprowadzić kontrolę w tym podmiocie.

Prezes Funduszu jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli bez uprzedniego zawiadomienia, w przypadku gdy jest to:

  • uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia lub zdrowia;
  • niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, lub zabezpieczenia dowodów ich popełnienia;
  • niezbędne dla przeciwdziałania ograniczeniom dostępności świadczeń opieki zdrowotnej, w tym w zakresie realizacji obowiązków dotyczących udzielania ich według kolejności zgłoszenia i prowadzenia listy oczekujących.

Czas trwania wszystkich kontroli Funduszu w miejscach związanych z realizacją umowy w roku kalendarzowym, z wyłączeniem kontroli realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie leczenia szpitalnego oraz kontroli bez uprzedniego zawiadomienia, może trwać od 12 do 48 dni roboczych, w zależności od łącznej kwoty wypłaconej podmiotowi kontrolowanemu przez Fundusz za rok poprzedni.

Czas trwania kontroli lekarzy wystawiających recepty na leki refundowane, z wyłączeniem kontroli bez uprzedniego zawiadomienia, nie może przekraczać 20 dni roboczych w roku kalendarzowym.

Nie można równocześnie prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności podmiotu kontrolowanego, z wyłączeniem kontroli bez uprzedniego zawiadomienia. Prezes Funduszu nie przeprowadza kontroli, w przypadku gdy ma ona dotyczyć zakresu objętego uprzednio zakończoną kontrolą, z wyłączeniem kontroli bez uprzedniego zawiadomienia.

Podmiot kontrolowany może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez prezesa Funduszu czynności z naruszeniem powyższych przepisów. Sprzeciw wymaga uzasadnienia. Wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne w przypadku kontroli bez uprzedniego zawiadomienia. Sprzeciw wnosi się w terminie 2 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli lub wystąpienia przesłanki wniesienia sprzeciwu do komórki organizacyjnej Funduszu, która prowadzi kontrolę. Wniesienie sprzeciwu nie powoduje wstrzymania czynności kontrolnych. Kierownik komórki organizacyjnej Funduszu, w terminie 2 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu wydaje postanowienie o odstąpieniu od czynności kontrolnych lub kontynuowaniu czynności kontrolnych. Na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych podmiotowi kontrolowanemu przysługuje zażalenie do prezesa Funduszu, które składa się za pośrednictwem kierownika komórki organizacyjnej Funduszu w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia postanowienia. Prezes Funduszu rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia.

W Funduszu tworzy się korpus kontrolerski. Kontrolę przeprowadzają pracownicy Funduszu. Poszczególne czynności kontrolne mogą wykonywać pracownicy Funduszu niebędący kontrolerami. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydaje prezes Funduszu.

Prezes Funduszu zawiadamia podmiot o kontroli najpóźniej w terminie 7 dni przed rozpoczęciem czynności kontrolnych, z wyłączeniem kontroli:

  • obejmujących warunki realizacji świadczeń gwarantowanych;
  • zasadności wyboru leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych oraz przestrzegania zasad wystawiania recept;
  • lekarzy i lekarzy dentystów wystawiających recepty na leki refundowane;

– w przypadku których zawiadomienie następuje najpóźniej w chwili rozpoczęcia kontroli.

Rozpoczęcie kontroli nie może nastąpić później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o kontroli. Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być prowadzone poza godzinami pracy podmiotu kontrolowanego lub poza godzinami pracy określonymi w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli lub poszczególnych jej czynności jest:

  • uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia lub zdrowia,
  • niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia lub zabezpieczenia dowodów ich popełnienia.

W trakcie przeprowadzania kontroli lub poszczególnych jej czynności kontrolujący ma prawo:

  • badać i oceniać wszelkie informacje związane z zakresem kontroli, zawarte w dokumentach, w tym w dokumentacji medycznej i finansowo-księgowej, oraz na innych nośnikach informacji;
  • pobierać i zabezpieczać wymienione dokumenty i nośniki;
  • dokonywać oględzin w celu ustalenia stanu faktycznego obiektów budowlanych lub rzeczy albo przebiegu określonych czynności;
  • żądać udzielania wyjaśnień przez kierownika podmiotu kontrolowanego lub jego pracowników i inne osoby biorące udział w czynnościach objętych zakresem kontroli;
  • korzystać z pomocy biegłego.

Badanie i ocena dokumentacji medycznej są przeprowadzane przez kontrolującego, który posiada wykształcenie medyczne lub wykonuje zawód medyczny. Badanie i ocena dokumentacji medycznej w zakresie zastosowanego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego są przeprowadzane przez kontrolującego:

  • posiadającego wykształcenie medyczne odpowiadające zakresowi kontrolowanej dokumentacji medycznej lub
  • wykonującego zawód medyczny odpowiadający zakresowi kontrolowanej dokumentacji medycznej.

Ustalenia kontroli zamieszcza się w wystąpieniu pokontrolnym.

Kierownikowi podmiotu kontrolowanego przysługuje prawo zgłoszenia zastrzeżeń do wystąpienia pokontrolnego w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Zastrzeżenia wnosi się do prezesa Funduszu za pośrednictwem komórki organizacyjnej Funduszu, która przeprowadziła kontrolę. Podmiot kontrolowany jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, a w przypadku wniesienia zastrzeżeń, od dnia otrzymania stanowiska o oddaleniu zastrzeżeń w całości lub zmienionego wystąpienia pokontrolnego, poinformować prezesa Funduszu o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych oraz o podjętych działaniach lub przyczynach niepodjęcia tych działań.

Prezes Funduszu pobiera lub dochodzi należności wynikających z kar określonych w wystąpieniu pokontrolnym, jeżeli ich kwota określona dla danego podmiotu kontrolowanego, w dniu podpisania wystąpienia pokontrolnego, jednorazowo przekracza 500 zł. Prezes Funduszu pobiera lub dochodzi należności wynikających z kar określonych w wystąpieniu pokontrolnym w pełnej wysokości od dnia, w którym kwota należności niepobranych lub niedochodzonych określonych dla danego podmiotu kontrolowanego w okresie roku kalendarzowego przekroczyła łącznie 2000 zł.

W przypadku wymienionego przekroczenia prezes Funduszu pobiera lub dochodzi należności na zasadach określonych wyżej dopiero w następnym roku kalendarzowym. Wymienione kwoty podlegają corocznej waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, w poprzednim roku kalendarzowym.

W sytuacji, w której stan faktyczny sprawy ustalony w szczególności w przypadku przeprowadzenia czynności sprawdzających albo przez przyznanie okoliczności faktycznych przez świadczeniodawcę, osobę uprawnioną w rozumieniu ustawy o refundacji lub aptekę nie budzi wątpliwości co do stwierdzonych nieprawidłowości związanych z realizacją umowy lub realizacją uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, Fundusz stosuje sankcje zgodnie z postanowieniami wynikającymi z umowy lub zgodnie z przepisami ustawy o refundacji.

Zmiany zostały wprowadzone również w Ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

Karze pieniężnej podlega osoba uprawniona, z wyłączeniem lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera ubezpieczenia zdrowotnego, pielęgniarki ubezpieczenia zdrowotnego i położnej ubezpieczenia zdrowotnego, w rozumieniu ustawy o świadczeniach, która wystawiła receptę na refundowany lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo wyrób medyczny, albo podmiot wykonujący działalność leczniczą, w ramach którego wystawiono receptę na refundowany lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo wyrób medyczny albo zlecenie na wyrób medyczny, w przypadku:

  • uniemożliwienia czynności kontrolnych, o których mowa w dziale IIIA ustawy o świadczeniach;
  • niewykonania w terminie zaleceń pokontrolnych;
  • prowadzenia dokumentacji medycznej w sposób niezgodny z przepisami prawa;
  • nieprowadzenia dokumentacji medycznej;
  • wypisania recepty nieuzasadnionej udokumentowanymi względami medycznymi;
  • wypisania recepty niezgodnej z uprawnieniami świadczeniobiorcy albo osoby uprawnionej;
  • wypisania recepty niezgodnie ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach ministra zdrowia.

Karę pieniężną wymierza się w kwocie do równowartości kwoty refundacji za okres objęty kontrolą lub za okres objęty czynnościami sprawdzającymi, o których mowa w przepisach ustawy o świadczeniach. Karę pieniężną nakłada w drodze decyzji administracyjnej prezes Funduszu. Od decyzji prezesa Funduszu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z zapowiedzią wyeliminowania zagrożenia podwójnego karania poprzez możliwość nakładania kar administracyjnych za błędną ordynację leków refundowanych oraz żądania zwrotu kwoty nienależnej refundacji, w projekcie ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, obejmującej nowelizację ustawy o refundacji, wprowadzony został zapis, na podstawie którego karze pieniężnej nie podlega:

  • wypisanie recepty nieuzasadnionej udokumentowanymi względami medycznymi,
  • wypisanie recepty niezgodnej z uprawnieniami świadczeniobiorcy albo osoby uprawnionej,
  • wypisania recepty niezgodnie ze wskazaniami zawartymi w obwieszczeniach ministra zdrowia.

Ponadto projekt ustawy zawiera przepis, zgodnie z którym nie pobiera się lub nie dochodzi kar określonych w wystąpieniu pokontrolnym sporządzonym na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 czerwca 2019 r., jeżeli ich kwota określona dla danego podmiotu kontrolowanego jednorazowo nie przekracza 500 zł.

Ustawa dokonała także nowelizacji ustawy Prawo farmaceutyczne, zgodnie z którą badacz lub właściwy podmiot leczniczy informuje właściwy oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia o numerze PESEL uczestnika badania klinicznego, a w przypadku jego braku – o numerze dokumentu potwierdzającego jego tożsamość, w terminie 14 dni od dnia włączenia do badania. Kto nie wypełnia obowiązku przekazywania powyższych informacji podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1 lipca 2019 r. wchodzi w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza dentysty, opublikowane w Dz. U. z 2019 r., poz. 862.

Lekarz, lekarz dentysta odbywający staż otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesięczne w wysokości 2465 zł.