logowanie



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 63 gości 
Mistrzowie wrocławskiej medycyny – szkice do portretów Drukuj
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

STEFAN RÓŻYCKI
1886-1953. Doktor medycyny, profesor, anatom, radiolog

Urodził się 8 marca 1886 r. W latach 1896-1903 był uczniem III Gimnazjum w Warszawie. Wydalony z „wilczym biletem” za przynależność do „kółka postępowego”. Maturę uzyskał jako ekstern w 1907 r. w Parnawie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Dorpacie.

Stefan Różycki (Zdjęcie Historia Wydziału Lekarskiego... W. Kozuschek) Po uzyskaniu dyplomu lekarza w 1913 r. został asystentem Kliniki Chorób Wewnętrznych w Dorpacie i kierownikiem Pracowni Rentgenowskiej. W 1914 r. odbył kliniczny staż naukowy w Paryżu i Berlinie. W latach I wojny światowej (1914-1922) pracował w Warszawie – na Oddziale Chirurgicznym Szpitala Dzieciątka Jezus, a następnie Szpitala Karola i Marii. Jednocześnie był asystentem i prosektorem w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu Warszawskiego (kierownik: profesor Edward Loth). Po uzyskaniu doktoratu i habilitacji w 1922 r. mianowany został zastępcą profesora i objął kierownictwo Katedry Anatomii Opisowej i Topograficznej Uniwersytetu Poznańskiego. W 1922 r. został profesorem zwyczajnym, a w 1931 r. zakończył budowę i organizację Collegium Anatomicum z bogatym księgozbiorem i muzeum anatomicznym. W latach 1928-1929 profesor był dziekanem Wydziału Lekarskiego oraz aktywnym uczestnikiem życia naukowego i społecznego. Uczestniczył w pracach Polskiego Towarzystwa Anatomicznego oraz w Zjazdach Lekarzy i Przyrodników Polskich, był działaczem środowiska lekarskiego. Poza uniwersytecką aktywnością pracował we własnym gabinecie rentgenowskim. W latach okupacji zamieszkał w Warszawie. Tam pracował w Klinice Chorób Skórnych i Wenerycznych oraz uczestniczył w tajnym nauczaniu, m.in. jako wykładowca Szkoły Zaorskiego.

Po wojnie, w 1945 r., powrócił do Poznania i jako delegat Rządu RP zajął się reaktywacją Uniwersytetu Poznańskiego oraz, jako kierownik Katedry Anatomii Opisowej i Topograficznej, odbudową częściowo zniszczonego Collegium Anatomicum. Brał udział w pracach Państwowej Rady Zdrowia nad opracowaniem zasad reformy studiów lekarskich. W latach 1950-1953 był członkiem komitetu redakcyjnego „Folia Morphologica”. Działał również w Polskim Towarzystwie Anatomicznym oraz Poznańskim Towarzystwie Radiologicznym. Od 1 grudnia 1945 r. do 31 sierpnia 1946 r. wspomagał Wydział Lekarski we Wrocławiu jako kierownik Zakładu Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu i Politechniki – podjął zajęcia dydaktyczne i uczestniczył w odbudowie Collegium Anatomicum.

Zmarł 30 czerwca 1953 r. Został pochowany na cmentarzu w Brwinowie.

Zainteresowania i osiągnięcia naukowe: anatomia układu nerwowego, morfologia porównawcza układu mięśniowego, autor podręczników:„Anatomia mózgowia i rdzenia kręgowego”(1947 – 5 wydań), „Anatomia człowieka. Repetytorium” (1949), „Anatomia człowieka. Compendium” (1951).

Bibliografia:

Roman Meissner : Różycki Stefan Franciszek (1886-1953) (w:) Polski Słownik Biograficzny. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1991, s. 543-545.
Gerwazy Świderski: Profesor Stefan Różycki. 2008, tekst niepublikowany, s. 2.

Zebrał i opracował Jerzy Bogdan Kos

 

Zaloguj się aby komentować.